ستمگر به همېشه په دنيا نه وي

ستمگر به همېشه په دنيا نه وي

پس له مرگه به لعنت لعنت په ده وي

هسې خوښ د ظالمۍ په کار ولاړ دی

ته به وايې مرگ يې نشته، تل به ژوي

ظالمان په نور څه هيڅ راغلي نه دي

خو دنيا وته ځويېږي لکه روي

چې د خپلې کامرانيه په کار راشي

که عالم ته و بالا شي پرې يې زړه وي

په گفتار کې پرښتو سره سيالي کا

په کردار کې شيطانان ترې پورې څه وي

که په سول يې د دنيا مقصود حاصلېږي

د مکې په وره به هم پورې کا سوي

په خپل زويه ورور يې زړه نه وي تړلی

د خپل پلار ومرگ ته هم مږي ورغوي

په هغه چاړه قلم روغ کا قرآن کښي

په هغه چاړه د ورور مرييې سکوي

په رکوع کې تسبيحات د مال و ملک کا

په سجود کې خپل حشم غواړي که ښه وي

که نېکخواه ورته د پند خبرې وکا

چې د بدو خصلت پرېږدي زړه يې چوي

زه خوشال چې د اورنگ بادشاه نوکر يم

که و زويه ورکول کړم زړه مې نه وي