غزل

تا خو ياري پرېکړه واړه زه درپسې درومم

Khushal Khan Khattak

تا خو ياري پرېکړه واړه زه درپسې درومم

څو درپسې درومم هومره ډېره خواري مومم

هيڅ په ما پوهېږې، نوم مې څه دی ستا په عشق کې

قيس د ليلا و تا ويشتلی زه ليس نومم

زه څه هغه نه يم چې خوښي غواړې له مانه

تل دې د غمونو لبالب جامونه شومم

هر چې شهسواران دي واړو وتېزل د وړاندې

زه د دوی په منډه دايم ځم، ورپسې نغومم

ځار تر تا رسوله تا مې يار ليده په سترگو

راشه رانژدې شه چې دې دواړه کسي چومم

يو لوری مې نشته مينې هسې سر هوا کړم

باد غوندې خوشاله! په هزار طرف درومم