غزل

هر سړی چې د اخلاص په لارې درومي

Khushal Khan Khattak

هر سړی چې د اخلاص په لارې درومي

که هر څو په غرونو درومي نه به نغومي

نوميدي د ښه بادشاه په درگاه نشته

هر سړی چې خدمت کا نتېجه مومي

زما زړه د ټول دلبرو تر ميان ورک شو

نوم د کومې يوې اخلم چې څه نومي

ښه چې زه په عاشقيې کې شهيد شوم

په دا لارې کې څه لږ نه دي لړومي

ما د سويو ښکار کاوه، هوسۍ مې ښکار کړه

زما رزق به کله تله د بل تر کومي

نور دې صافې پيالې خوري، نصيب يې غم دی

که خوشال په درد و دوک کې پيالې شومي