زه هم چېرې فرزانه وم ، فرزانه يم لا تر اوسه

زه هم چېرې فرزانه وم ، فرزانه يم لا تر اوسه

تل بېخوده دېوانه وم ، دېوانه يم لا تر اوسه

جدايي نشته وصال دى ، ځنې بعد هم خيال دى

له هغه چې همخانه وم ، همخانه يم لا تر اوسه

چې راغلى په جهان يم ، خبر شوى په خپل ځان يم

د رازونو خزانه وم ، خزانه يم لا تر اوسه

په عالم زما خبرې ، خلك كا په نيږدې لرې

په وگړي افسانه وم ، افسانه يم لا تر اوسه

چې د مخ پلو يې وا شو ، يو مشال و چې نما شو

هغه دم پرې پروانه وم ، پروانه يم لا تر اوسه

ناوكي يې د مژگان دي ، چې بلا زما د ځان دي

ورته عمر نښانه وم ، نښانه يم لا تر اوسه

چې يې ځان سره اشنا كړم ، له هر چا يې شا په شا كړم

له عالمه بېگانه وم ، بېگانه يم لا تر اوسه

هغه بحر چې محيط دى ، په افراط او په تفريط دى

د ، غه بحر دردانه وم ، در دانه يم لا تر اوسه

هغه شان له خپله ياره ، بې وكيله بې ريباره

زه خوشحال چې يگانه وم ، يگانه يم لا تر اوسه