زه چې هسې په تعجيل او په شتاب ځم

زه چې هسې په تعجيل او په شتاب ځم

خرابات لره په هيله د شراب ځم

د ساقي د لاسه می چې تناول کړم

بيا په بېرته به بېخوده مست خراب ځم

د ساقي د مخ جذبه مې مخ ته بولي

چې دا هسې ميکدې ته په ترتاب ځم

درد د درد می يې له خمه دي نوشلي

اوس په هيله په اميد د می ناب ځم

چې مې نه شي بله يو سر بل سر سترگې

له جهانه مخ پوښلی په نقاب ځم

له دوو سترگو مې روان د اوښکو سيند شو

ددې سيند د پاسه زه لکه حباب ځم

خوب و خور مې له خاطره فراموش دي

د جمال په خيال يې درسته شپه په خواب ځم

د محبوبې د جمال شغلې آتش دی

زه خوشال يې له ليدلو زړه کباب ځم