زه هغه سړی يم چې قلم واخلم په لاس

زه هغه سړی يم چې قلم واخلم په لاس

ناظر مې عطارد شي چې به څه کي په قرطاس

نائب دی د تقدير زما تدبير په مصلحت کې

صائب دی زما فکر د هر امر په اساس

د تورو په ميدان کې چې سودا وی د سرونو

هغه زمان مې گوره تل به سور وي زما اس

حاسد مې لکه کاڼی د صحرا په هيڅ حساب دی

په قدر په قيمت کې يا ياقوت يم، يا الماس

که حال مې د قضا په حکم هسې محول وي

قمر و ته نظر کړه کله بدر، کله کاس

ظاهر لکه شهباز يم که و ما وته نظر کړې

باطن لکه خورشيد يم، هيڅ مې مه غواړه په قياس

که لافې د کوزيه، د هسکۍ و هم باور کړه

تر تورو خاورو کوز يم، تر اسمانه يم لا پاس

ويل کوې و چاته چې دما ويل سره زر دي

ړندو وته خوشاله! لکه زر هسې رساس