عدم تشدد

د غضب په نيلی سور شو

د شېرشاه نمسے باتور

سترگې بيا د پښتون سرې شوې

چې نيم اور دے اؤ نيم نُور

ځوان کړل شنۀ برېتونه تاؤ بيا

په مستۍ چرته روان دے

د يار مستې سترگې وينی

بې خبره د جهان دے

مور ئې ږدی په سر قرآن بيا

خور ئې سترگې کړلې تورې

د بابا پښتنو سترگو

ورته وکړې قيصې نورې

اے زما د نيکۀ زويه!

اے زما د وينې وروره!

اے د نر بابا بچيه!

ائې پېدا له نرې موره!

سترگې ډکې د رڼا ستا

لاس دې تش توره دې څۀ شوه؟

د غضب په نيلی سور شوې

فولادی زغره دې څۀ شوه؟

نن په نوی مستۍ مسته

پاکه وينه د پښتون شوه

ولې گوره کۀ لېلی بيا

تش په مينه د مجنون شوه