عجبه فلسفه (3)

ما خپل زړۀ لاس کښې راغونډ کۀ

تورې شپې اؤ غم له يوړۀ

د ماښام تيارۀ کښې ورک کۀ

د سبا شبنم له يوړۀ

اوس يو زۀ يم يو ارمان دے

د جانان د شان قيصه ده

ړوکے گل او لوئې خزان دے

يو اميد، يو تلوسه ده

ما مرگی ته شروع کړې

د ژوندون دخېشت قيصه ده

د جنون او د جانان دا

څه عجبه فلسفه ده