نظم
انسان
ګل پاچا الفتزه جسم نه يمه روح ددې جهان وگڼه
ټيټ مې مه بوله بام دخونې مې آسمان وگڼه
دخاورو گټو په تخت ناستم يم په هوا کښې گرځم
ټول حيوانات مې دي تابع ما سليمان وگڼه
تياره کښې نه يم په اسمان کښې مې ډيوه بلېږي
د آسمان واړه ملايک مې شاگردان وگڼه
دا ټول نقشونه دجهان او مختلف رنگونه
زما په ذوق اوارادې پسې روان وگڼه
په کايناتو باندې زه هر قسم لوبې کوم
بحروفضا مې ديوې منډې ميدان وگڼه
شکايت نکړم له آسمانه څه گيله نلرم
زما له لاسه د فلک څيری گرېوان وگڼه
سره له دومره اقتداره چې قدرت راکړی
په نری تار کښې مې د زلفو آويزان وگڼه
د ښکلو مينه مې په عقل و فکر لوبې کوي
چې ستا وربل شي پرېشان ما پرېشان وگڼه
د عشق پنجونه نه خلاصېږم د لښکر و په زور
د اياز مينه کښې اسير شهنشاهان وگڼه
د ليلی يو اشارت بس دی د عاقل د پاره
دعشق سودا کښې لېوني ډېره هوښياران وگڼه
د عشق او مينې په حرم کښې زه لوی شوی يمه
څوک چې بې مينې ژوند کوي هغه حيوان وگڼه
چې دجمال ډيوه شوه بله پتنگان شوه پيدا
لومړی پتنگ ددغې شمع ته انسان وگڼه