اووۀ گلونه (5)

ورپورې چکۍ کښې پروت

زما يار د هوتی خان

که عېشونه که خندا وی

که وی حورې که غلمان

هيڅ ئې ټينگ نه کړی چې جوړ شی

د مستۍ تورې مېدان

کاش چې وې خانانو راوړے

يو څو دا رنگې خانان

خو افسوس داسې بل نشته

په هوتی او په مردان

چې بل څوک محفل کښې خاندی

يو مشال يوه رڼا کړی

چې مهردل کړی گوتې پورې

ټول محفل شی چراغان

ړوکے گل او ډېر سُرور دے

په دې گل کښې د رامبېل

د اوو گلو جوړ کړے

ازادۍ له چا امېل