غزل

بله نښانه دعاشقۍ نشته رحمانه

رحمان بابا

بله نښانه دعاشقۍ نشته رحمانه!

بې نام و نښان شه که يې غواړې نښانه

شمع د دلبر سترگې عاشق پر پروانه

ځان پرې خپل جليا کا شي يې خونه ويرانه

مطر په معنی کې د دلبر د مينې بحر

شه صدف د سترگو واړه پُر په دردانه

غم مې د زړه وينې تر چشمانو رابېرون کړې

اوښکې نه دي وينې ولې شو يې دا بهانه

زه په دې له سترگو سيند د اوښکو بهومه

وي مهې د وصل موج وهي په آب خانه

شوه چشمه د سترگو ستا د غم په وينو صافه

ځکه مې همېش اوښکې بهېږي روانه

خير د ديدن وخوار عاشق ته ارزاني کړه

ته د لبر غني يې د خپل مخ په خزانه

اوښکو د فراق درباندې زور وکړ رحمانه

هېڅ پرواه يې نه شي بې پرواهه مستانه