بې له مينې مې روزگار نه شي پنا يم

بې له مينې مې روزگار نه شي پنا يم

که په مينه کې مې سر ځي پرې رضا يم

يا به پوی کړم دبهار زېړي گلونه

يا به مړ په کليو پروت لکه بورا يم

پرهارونه مې د زړه زولن خوږېږي

چې يوشتلی يې د زړه په سر رسا يم

نور عالم مې لېونی بولي ترو څه شو

زه مين دمحبوبا په سپينه خوا يم

زه رحمان يې سرگردان په جهان گرځم

له بې دردو مرور له يار پخلا يم