نظم
بې پروا لکه لولکۍ وې
غني خانبې پروا لکه لولۍ وې
په گلونو گرځيدلې
او چې ټول عمر ماشوم وې
په بلا نۀ اوړيدلې
د دُنيا د وږو سترگو
بې خبره گرځيدلې
چې په خُوله د جانان نۀ وې
د فراق وريتې غزلې
بې پروا لولکه وې
په گلونو گرځيدلې
بې خبره چې ادم وی
د رازونو د حوا نه
نا اشنا مجنون ويده وی
د غمونو د ليلی نه
اوه! چې حسن خبر نۀ وؤ
د خپل حسن د غورځنگه
دا زما زړۀ نا اشنا وې
د دې ښو بدو د جنگه