غزل
چې خبر شوم د ساقي دجام له راحه
رحمان باباچې خبر شوم د ساقي دجام له راحه
لکه مړی ملاقي شوم له ارواحه
زه چې زلفې د يار ووينم په خوب کې
په شپه مښک راباندې اوري تر صباحه
سبا زېری د وصال په مهجور کاندي
د هېواد خبر مونده شي له سياحه
که روا کا خون خوردن دعاشقانو
څوک وتی شي دخوبانو له صلاحه
هرساقي چې جام د عشق لري په لاس کې
دا پياله يې په مستانو ده مباحه
مخ بې مينې که څوک ستايي ستايه نه شي
د ممدوح له قدره چا زده بې مداحه
د جمله مشکلات قلف به يې شي لري
که د فتح کونجي ورکاندې فتاحه
مرتبه دعاشقۍ واړه په عشق ده
نه له زهده له تسبيحه له صلاحه
د دنياناوې په عقد کې دين غواړي
ای رحمانه! ځان يې ژغوره له نکاحه