نظم

د اميد رڼا

ګل پاچا الفت

امتحان دې ډېر نژدې دی چې به څه درنه جوړېږي

هغه ورځ ده اوس راغلی چې احوال دې معلومېږي

ستا په مخ کې لاخره وينم څاروی ځي له تانه وړاندې

ستا رفتار که همدغه وي خره به وخاندي درباندې

نوی دور دی راغلی

يوه نوی رڼا وينم

دا زوړ حال نه پاتی کېږي

چې د وخت تقاضا وينم

توره شپه په ختمېدو ده

رڼايي د سبا وينم

نوی ژوند راځي هر گوره

نوی نوی هوا وينم

تحول دی چې را درومي د افغان او پښتون کور ته

ښه موسم د تکامل دی ځی چې ځو دکمال لورته

زمانه راوړي هر وخت کښې

نوی نوی پيغامونه

معلم دزمانې تل

راکوي نوی درسونه

دا دنيا يو پوهنتون دی

شاگردان يې ولسونه

تا څه زده کړه له دې عصره

ای افغانه ای پښتونه !

سوال دمرگ او دژوند پېښ دی

مگر ستا پوهول گران دی

ته لا پروت يې په تياره کښې

نور سپوږمۍ ته ځي روان دی

داسې ژوند دی ستا په برخه

چې نور ټول ترې گرېزان دی

لږ څه وغړوه سترگې

چې ته څه يې نور څه شان دی