نظم
د بهار فيض
ګل پاچا الفتپسرلی بيا راغی وطن ته له فيضانه سره
بيايې راوړی ډېر گلونه دي له ځانه سره
په يوه مياشت کښې گوره حمل په غوايی شي بدل
پسرلی دغسې کومک کړي له دهقانه سره
واړه جهان گل وگلزار شه د بهار له فيضه
مينه پيدا شوه د هر چا له دې جهانه سره
په غرو رغو کښې دگلانو چمنو نه وينم
سل آفرينه په بهار له دې احسانه سره
د غوټۍ زړه په باغ کښې تنگ شه د صحرا په ارمان
ريدي دامان ته دي وتلی ارغوانه سره
زمکې آغوستی سر تر پايه شنه جامه د جنت
ځکه سيالي کوي له شنه ډنډ د اسمانه سره
چې شنه پټي سمسور باغونه دلته هلته وينم
دهقانه ستا کور دې ودان وي له باغوانه سره