نظم
د حورو ښکار
غني خانيو عاشق د گلونو د حورو په ښکار لاړ
اؤ د جانان د کوره په توبه اؤ استغفار لاړ
وې د جانان ښېست يو خوب اؤ خيال دے
وې دا مستی بې خودی زما وبال دے
وې پرونی ښاپيرۍ نن تورې خاؤرې دی
د ډنډ بوی ناکې اوبه پرونی واؤرې دی
وې د جانان خپو ته سجده روانه ده
د مسلمان سترگو له نشه روانه ده
سپوږمئ چې واؤريدۀ سرور ئې خپل يوړو
رنگ ئې د سترگو نه غوټکئ د گل يوړو
د ماښام لړې له ئې د زړۀ ارمان لاړ
د سپرلی شپې له ئې د مستی شان لاړ
ارمان چې لاړ ځوانی هم لاړه
خُمار هم لاړ، مستی هم لاړه
اؤ د جنت په طمعو جنت نه خوار لاړ
يو عاشق دگلونو چې د حورو په ښکار لاړ