غزل
دا ژوندي چې معلومېږي واړه مړه دي
رحمان بابادا ژوندي چې معلومېږي واړه مړه دي
که څه وي هم هسې وايه چې څه نه دي
يا د باد په مخ کې خاورې دي داتورې
يا د اور په مخ کې واړه وچ واښه دي
د خپل عمر شپې او ورځې چې په زړه کړم
هسې درومي چې گويا بهنده اوبه دي
غافلان که ويني اوري به يې څه کړې
دا يې خوب دی نه ليده نه اورېده دي
چې دخدای له معرفته خبر نه وي
هغه واړه که بيدار دي هغه ويده دي
د رحمان دزړه له حاله خدای خبر دی
چې په زړه يې داشنا له غمه څه دي