نظم

د پسرلی زېری

ګل پاچا الفت

راغی پسرلی بيا به وطڼ گل و گلزار شي

بيا به په چمن کې د بلبلو چغهار شي

دوه خواږه ياران به بيا طواف ددی گلشن کوي

جوړ به په وربل باندې د سرو گلو قطار شي

ډکه به لمنه د صحرا له زيړو گلو وي

بيا به شنه شالونه غرو رغو باندې اوار شي

کډې به باريږي د اوښانو غړغړې به وي

رنگ په رنگ ټيکری به بيا ښکاره په دغه لار شي

وايي به شپانه د شوق سندرې بيا دغرو په سر

وچ سپېره ډاگونه به رنگين او لاله زار شي

جوړ به په هر ځای کې بيا د لوبو ميدانو نه شي

بيا به له مستۍ نه شروشور جگ د آبشار شي

ښې خوږې سندرې به له شوقه لوی واړه وايي

پاڼې به رپيږي غږ به پورته د چنار شي

ښکلی به په گلو پسې ځي د باغ په لوری بيا

ناز به د خوبانو ټول په برخه د ماليار شي

زړوکې به گرمې او حرارت پيدا د مينی شي

څاڅکی د خولو به طراوت د مخ د يار شي

تاک به شي سرسبز نوی کيف به بيا پيدا کاندی

ځوړند به سرونه د غنچو بيا په خمار شي

يوځای به بلبله شي که خدای کاندی له گل سره

ښه وږمه د گلو به پخپله ښه رېبار شي