درست جهان که واړه ما رحمان لره دلبر شي

درست جهان که واړه ما رحمان لره دلبر شي

چرې دی دلبره بې تا بل دلبر زما

هسې ياد يې همېشه مدام زما

چې اوراد يې په هر صبح و شام زما

هر کلام چې بې د ستا له ياده و کړم

سل توبې دي په هغه کلام زما

که بې تا د زړه آرام کړم په سل رنگه

نه شي نه شي په هېڅ رنگ آرام زما

ننگ و نام که ستا په مينه له ما درومي

ځار شه ستا تر مينې ننگ و نام زما

چې قايم شوم په مقام د عاشقيه

هېر شه دلته واړه بل مقام زما

څو د عشق په خم خانه مې داخل نه کړ

پخته نه شه دغه عقل خام زما

نن دې وخت دی که مې آه و فرياد اورې

څو چې خاورې نه دی هر اندام زما

هزار جام و صراحي دې فلک مات کړل

څو به گرځي په دا دور جام زما

زه رحمان به دا ناکام کوم تر کومه

وايه کله به حاصل کړې کام زما