نظم
گډې وډې (دا څوک دې؟)
غني خاند چا نه خفه دے او چا ته پقار دے
په ژمی واوره شی په اوړی انگار دے
پلار ے ژوندے دے خو دې پخپله پلار دے
په کمزوری سقر، په زورور گل او گلزار دے
په بډه ئې پياز دے خو په سر ئې دستار دے
په لاس کښې ئې تېغ دے په خوله کښې ښامار دے
د شېطان مريد دے خو د خدائې تابعدار دے
خبره ئې يوه نه منی، خو هسې ئې يار دے
په جر مست لکه خر، په سر کلک لکه غر
په زړه سپے لکه سپے، مريړا قريړا
په خولې خوږ لکه گوگ، تش ايمان ئې د پوگ
يارانه ئې لېقړۍ لکه سخا اريړه
کله مياؤ د پيشو، کله غپ د خړو
کله غړم د زمری، کله بړ بړبړو
کله شرنگ د لېلی، کله رنگ د ملا
کله شپول، کله زور، کله گل د لاله
کله پرش د سخوندر کله سويت د ديوث
ددۀ شان د حاتم او ايمان د چړوس
د دۀ ست د گونگټ مريړا قريړا
يارانه ئې لېقړۍ لکه سخا اريړه