نظم
غريب ماشوم
ګل پاچا الفتد غريب کاله ماشوم دی هر هلک يوځل وهلی
نازيې هېڅ نه دی ليدلی په ژړا کور ته راغلی
چا اخسيتی غېږ کښې نه دی له سپېرو خاورونه کله
کوروکلي کښې بې قدره خوار وزار دی اوسېدل
گلالی ځيرک هلک دی کړي خوږې خوږې خبرې
خود خان ملک ځوی نه دی چې په خلکو وي منلی
بې له خپل پلاره بل هېڅوک ورته نه گوري په مينه
دغريب سړی اولاد دی چا لانه دی پېژندلی
التفات ورته هېڅ نشته ددې ځای لکه چې نه وي
لاره نلري مجلس ته لرې ناست دی هلته غلی
په مکتب کښې ليده نشي مدرسې ته يې پرېږدي نه
لا تر اوسه معلم ته يا ملا ته نه دی تللی
رئيسانو حاکمانو ورته هېڅ نه دی کتلی
د لويانو مجلسونه کله هېڅ نه دی ورغلی
په زړه خواره جامه کښې دلته هلته غلی گرځي
کبرجن هوا ته گوري چې يې هېڅ نه دی ليدلی
يو شاعر ورته په مينه محبت هر کله گوري
د بل چا پرې نظر نشته ورته نه گوري ښاغلی
زه يې نوم درته اوس ښېم ته ښه فکر پکښې وکړه
دلته فکر همدغسې له نظره دی لوېدلی