غزل

چا چې ايښی دا شين خال ستا په جبين دی

زما زړه هم دهغه له لاسه شين دی

ستا امېل کښې يې سل زړونه دي پييلی

چا جوړ کړی ستا د غاړې لونگين دی

جوړه شوی يې د لمر له پلوشو نه

ستا د عشق پر حرارت مې دا يقين دی

سورسالو دې سره لمبه ده نه پوهېږم

که زما د زړه په سرو وينو رنگين دی

د جمال پرښتې ته چې جوړولې

ورلېږلی چا سلام چا آفرين دی

معجزه ته د قدرت او د خلقت يې

په رښتيا چې خدای احسن الخالفين دی

خدای دې ستا ته په امان له بدو سترگو

دا دعا د پرښتو زمونږ آمين دی