غزل
که د عقل څه اثر لرې و سر ته
رحمان باباکه د عقل څه اثر لرې و سر ته
لاس په سر مه شه د هر گېدي و درته
په نظر د هغو خاورې سره زر کېږي
هرچې نه لري نظر و سيم و زر ته
بې منته جام د زهرو څښلی ښه دی
نه هغه چې منت بار وي وکوثر ته
د يوسف له حاله زده کړه دغه پسه
وايه حال د زمانې و برادر ته
دې فلک و چاته هېڅ بخښلي نه دي
چې يې نه دي راپرودلي ځنې بېرته
د خروار دعوی يې وگڼه ممکنه
که يې پور وي ديوې جودانې درته
که له خدايه دې و خلکو وته مخ شي
له فردوسه به دې مخ شي وسقر ته
همېشه به در په درگرځي رټلی
د استوگنې ځای به بيا نه مومې چرته
ای رحمانه! کړونی وگوره چې څوک دی
له درگاهه يې سر مه اخله بل درته