غزل
که زما مينه په تا ده خطا نه ده
رحمان باباکه زما مينه په تا ده خطا نه ده
که بې تا ده ناروا ده روا نه ده
څوک چې بې د ستا له مخه بل مخ گوري
آيينه يې ناصفا ده صفا نه ده
هر عاشق چې په خپل يار پسې ژړا کا
دا ژړا واړه خندا ده ژړا نه ده
د دنيا په تماشا چې څوک نازېږي
خو هم نن يې تماشا ده سبا نه ده
که ته سل ځله له ما سره جفا کړې
ستا جفا واړه وفا ده جفا نه ده
هغه تېر شو چې مې مينه په غلا غلا کړه
اوس په درست جهان رسوا ده په غلا نه ده
معشوقه که دخپل سر په بها مومي
و رحمان وته ويړيا ده بها نه ده