خبر نه يم چې يې راوستم نه کومه

خبر نه يم چې يې راوستم نه کومه

بيا مې کومې خوا ته استوي چې درومه

لکه ړوند چې لاس د بل په اوږه کېږدي

هېڅ ژوره لوړه نه وي ورمعلومه

خدای راپېښه نرۍ لار کړه ناليدلې

لکه ورانه ماشوړه هسې سرگومه

خراب زړه مې تورو زلفو ته هوس کړ

ولې کښېوت د مرغه په څېر په لومه

هسې کوډې عاشقۍ راباندې وکړې

چې سنگين خاطر مې نرم شه تر مومه

چې يې هېڅ له خدايه ترس و وېره نه شي

الغياث دی د دلبرو له رسومه

کله راکاندي شراب د لعلو لبو

کله جام د زهرو راکاندي چې شومه

ته چې ځان طالب شمېرې دمطلوبانو

ای رحمانه ترو که سيال يې بيا يې مومه