غزل
سر مې په کار نه دی چې يې ستا تر سر قربان کړم
رحمان باباسر مې په کار نه دی چې يې ستا تر سر قربان کړم
زر راڅخه نشته چې يې ستا په پښو ډېران کړم
کار دعاشقيه اول ډېر راته اسان و
اوس هسې حيران يم چې دا کار به په څه شان کړم
ډېرو خلکو لافې ستا دمينې دي وهلې
هېڅوک هسې مه شه لکه زه چې يې په ځان کړم
نه لري مرهم د عاشق زخم بې تسليمه
دا هسې درد نه دی چې يې دفع په درمان کړم
نه کا هېڅ دښمن په دښمنانو هسې چارې
ستا په عاشقۍ کې کله زه چې يې په ځان کړم
ولې کافر نه وي مسلمان به شي که خدای کا
هر چاته چې حسن لطافت د ستا بيان کړم
وړاندې دي که وروستو اخر هسې معلومېږي
ستا له بې رحمۍ به زه رحمان لاس په گرېوان کړم