نظم
شاعر اؤ لېلی
غني خاندا ژوندون اؤ مستی اؤ خندا زما
دا ځوانی اؤ تاؤ دئې يو دوه ورځې
دا مې سترگو کښې ستا د شونډو رنگ
زور د تور پلو دے يو دوه ورځې
اخر تلونکے هغو تيارو ته يم
چې د کومو تيارو نه راغلے يم
داځوانی د سپرلی ماښام
يو لمحه د ساز، يو قطره د نور
دا خندا مستانه حېرانه ستا
يو جهان د رنگ يو ذره د نور
ستا د سترگو جانانو مسرور خوند
ستا د شونډو خوږو او مغرورو خوند
ستا د گوتو پستو او مخمورو خوند
کړو پيکه د شرابو او حورو خوند
دا د سترگو ښائېست او د شونډو خوند
اؤ دا سوز او ساز اؤ ارمان زما
د نسيم چپه اؤ د گل غوټۍ
اؤ مستانه حېرانه جانان زما
دا يو تلونکے تلونکے کاروان دے
يوه قيصه ده چې وشوه اؤ تېره شوه
دا يو ښکلے ښکلے تصوير د خيال
يوه ټپه وه چې وشوه او هېره شوه لېلی!
يوه لپه ترېنه واخله ، ډک درياب د مينې بهيږی
دا تۀ ولې په ژړا وے چې پياله يم درياب نۀ يم؟
ټول جهان د نوره ډک دے، گله! ځان د نوره ډک کړه
دا تۀ ولې په سلگو وے چې سپوږمۍ اؤ افتاب نۀ يم؟