نظم
سپک نظر
ګل پاچا الفتد رانه پېټي په مايه اوښانو بار و
يو په بل پورې تړلی لوی کتار و
غوغړې وې باديده له خولې زگونه
غړمبېده اوښان له څرمې ډېر په قار و
يو لور بل لور به يې غاړې غړولې
سم په لاره باندې نه تله ناقرار و
د کتار مخکښې ساروان و په خره سور
او په خره پسې مربوط د اوښ بهار و
مشکل نه و تحمل د درنو پېټو
لوی مشکل په يوه خره پسې رفتار و
دا ذلت د اوښ همت نشو زغملی
ور سره ځکه احساس د ننگ و عار و
اوښ ويل ما د انسان بارونه وړي
په دی کار کښې کړی ماکله انکار و
سرکشي مې کړې نه ده له انسانه
زما مدار مې که ناپوه او که هوښيار و
په هر لوري ورپسې يم روان شوي
که په لاس کښې د ماشوم زما مهار و
مگر خره پسې د ځان تړل نه غواړم
ما ته دومره سپک نظر کله په کار و
انسان څه چې اوښ يې هم تحمل نه کا
سپک نظر گوره له هر باره دروند بار و