غزل
زه په سل رنگه راغب
رحمان بابازه په سل رنگه راغب
ته په سل رنگه غايب
دا به څرنگ شي دلبره
چې زه مست يم ته تايب
که له جوره دې فرياد کړم
دا هم نه دي مناسب
که څه وايم نه مې رسي
زه مغلوب يم ته غالب
څه سيالي برابري ده
د مطلوب اود طالب
دا ستا مهر و محبت کړه
خدای په ما باندې واجب
درد و غم دې هومره نه دی
چې يې وکښم په کاتب
جدايي ده ډېره سخته
دا رواح او د قالب
چې مجنون په ځنکدن شه
زه يې پرېښودم نايب
وصيت يې راته وکړه
په څو رنگه عجايب
چې روزي دې شه رحمانه
زما واړه مراتب