نظم
زما نمسۍ شانۍ
غني خانپېدا د يوې حورې شوه وړوکې ښاپېرۍ
د مۍ په اتلسم
شغلې ترېنه ختلې د رڼا نرۍ نرۍ
دشمن کره ماتم
دشمن کره ماتم د قاره ئې بنده شوه مرۍ
دُنيا پرې شوه تورتم
بې وخته ربه مونږ کره نورونه راورئ
خندا په ځاې د غم
شانۍ ربه په خوی کړې د نورونو ښاپېرۍ
هر کار کړې ور له سم
غنی به ورته تېر کړی باقی عمر په زارۍ
چې دې وړو گلونو ته تۀ ونۀ ښائې غم
او دې د نگينې په باغ ورئی دې رحمتونه
پاسته لکه شبنم
د ژوند او کور سفر له هر يو گل له کړې ملگرے
د گل هسې صنم