ریاضت

ماناوې

1. asceticism; abstinence
2. selfless devotion
3. (physical) training, workout
4. self mortification, asceticism, hard ship
5. self mortification
6. self-mortification, asceticism. Hard ship.
7. mortification
8. decay of a dead body or body part
9. putrefaction (Pathology)
10. humiliation
11. suppression of fleshly desires for spiritual discipline
12. Austerity, abstemiousness, abstinence, continence

پښتو تعریفونه

1. د نفس د پاکولو، ښو اخلاقو کسبولو يا د جسم د تقويې لپاره ربړ او زحمت ګالنه
2. د تفکر، عبادت او پرهېزګارۍ لپاره ګوښه کښېنستنه: د عشق لار د توکل په پښو غوڅېږي (نه په پښو د رياضت او ديانت) (ر.ب.)
3. تمرين، ممارست، ورزش
4. کوښښ، زيار، - رياضت په لغت کې تذليل او تابع کول دي او اصطلاحي مانا په باره کې يې پوهانو، لغويانو او متخصصينو راز راز تعريفونه وړاندې کړي دي، لکه: - د بداو ناوړه حال بدلېدل په نېک او ښه حال باندې؛ - د شهواني اعراضو او حالاتو څخه اعراض او ځان ساتل؛ - لمانځه او روژې ته دوام ته ورکول، ټوله شپه او ورځ د ګناه اوملامتيا د موجباتو څخه د ځان ژغورل او د نفسي اخلاقو تهذيب: - د عبادت لپاره ځانته کېناستل او فکر کول، د جسمی مشقتو باندې د نفس مکلفول او...
5. د نفسد پاکولو لپاره ربړګالنه، د تفکر او عبادت لپاره ګوښه کښېنستنه، تمرين، کوښښ، زيار
6. رياضت په لغات کي بدني تمرين، ورزش، ګرځېدو، استراحت، ارام، هوسايني، د بوده‌وو (په تېره بيا بياڼ/ بيهاڼ) او ارامولو او پر لار روږدولو ته وايي. رياضت په تصوفي او عرفاني بحثو کي د نفس د پاکۍ، نيکو اخلاقو او الهي رضا د تر لاسه کولو دپاره د ځينو ربړوونکو کوښښو او ستونزمنو لارو چارو عملي کولو ته وايي. د اسلام نامتو او وتلی حکيم -شيخ الرييس ابو علي سينا (۳۷۰- ۴۲۸ ه. ق.)- د رياضت مخسدونه داسي شمېري: پر اماره نفس باندي د مطمئينه نفس شعوري واکمني، د ويښتوب او خبردارۍ په مخسد د باطن پاکول.
7. په لغت کي د زیار ګاللو او زحمت کښلو په معنا دئ، د مشق او تمرین په معنا هم کاریږي

بڼې

جمع

ریاضتونهri-yāẓatūnah

ترکیبونه

• ریاضتيri-yāẓatī

  A devotee, a practiser of austerities. ریاضت کول ri-yāẓat kawul, verb trans. To practise austerities