دُعا

اے د حسن اؤ نور دريابه! ماله يؤ ټکے د نور را

سترگې ډکې د خندا را، شونډې ډکې د سرور را

زۀ دې خپل وړوکی زړگی له يوه نخښه د يار غواړم

اے دحسن اؤ نور دريابه، ماله يوټکے د نور را

دې تک تور د غم محل په يو بڅری د رڼا را

سترگې ډکې د خندا را، شونډې ډکې د سرور را

دې مستی اؤ دې ارمان يو تصوير دجانان راکړه

ستا په مينه نازېدل را، ستا په ښکلی مخ غرور را

دې دخود سوې باغچې له ، يوه وعده د بهار غواړم

زۀ دا نۀ وايم چې جنت را، زۀ دا نۀ وايم چې طور را

د دې خوب اؤ سا اؤ وخت اشاره د تعبير راکړه

ماله زړۀ دبادشاهانو، اؤ سينه د يو فقير را