گلونه د ورخاړی

گلونه د ورخاړی

د رنگ څاڅکی ولاړی

سحر په خندا تېر کړی

ماښام ټول وی خفه مړاوی

گلونه د ورخاړی

اغشتی ئې سل رنگه

خنديږی څنگ په څنگه

سحر ځوانی مشرنگه

اؤ ماښام ولاړ وی ژاړی

گلونه د ورخاړی

ځوانی د يو سحر ده

جمدون د يوې ورځې

بيا هم مانه نران دی

چې هر سحر خندان دی

گلونه د ورخاړی

اؤ زۀ يو پوټے غم ته

د لږ ساعت تورتم ته

ادم د اوښکو نوم دے

په گلونو پسې ژاړی

گلونه د ورخاړی

څۀ ښکلې ښکلې خاندی

رنگينه دی تابان دی

ښائست د گلستان دی

غنی ورته همېش

حېران حېران شانې ولاړی

گلونه د ورخاړی