نظم
حسن
غني خاناوه تپوس د حسن مکوه
سمندر شی څوک تللے
څوک سپوږمۍ شی رانيولے
څوک زهرا شی ښکلولې
حسن پلار د مينې او مور د عشق
پکښې پټ دی ټول سپين او تور دعشق
د دۀ د خيال، نظر همه زور د عشق
په سرو شونډو بلوی ښکلې اور د عشق
دا بابا د سُر او سُرور دے
دا تعبير د جلال او نور دے
دا مکه د سترگو خندا کښې
دا په هره کوڅه کښې طور دے
د ادم د نوم بس يو دا سبب
د بهار سبب د رڼا سبب
د حوا د ژوند او ارمان قيصه
د سرود د رقص او ژړا سبب
دا جواب د لکونو سوالونو دے
نشته هيڅ د ژوندون بل جواب
دا صوفی ته محراب اومنبر خالی
لېونی ته کباب او شراب
دې د خيال او رنگ دنيا کښې دا
پلوشه د مينې د يار ده
دا د رحم پېغام او وعده د وصال
راليږلې غلام له دلدار ده
دا د مرگ سبب
دا د ژوند ضرور
دا د گناه تعريف
او معنی د نور
دا د عشق وجود
دا د مينې راز
دا د سوز خوند
دا مستی د ساز
هر نظر ئې شراب دی مستی ده
دا د روح لېونۍ مېخانه ده
د بنده او اقا د زړۀ راز دے
د ژوندون او جنت افسانه ده