نوے کال

خاونده بيا سپرلے شو، دنيا يو کال واړؤ

چا په ژړا واړؤ، چا په وصال واړؤ

چا د نتو په شان په ساگ اؤ دال واړؤ

چا دصاحب په شان د بل په مال واړؤ

څوک په سفر لاړل، بلخوا ئې مال واړؤ

چا دجانان په سر د خاؤرو شال واړؤ

چا د گنگرو په شان، په شرنگا شرنگ تير کړو

چا د سپوږمۍ په شان، په رڼا رنگ تير کړو

اؤ غنی دا هم ربه لکه پخوا واړؤ

څۀ ئې په خندا واړؤ، څۀ ئې په ژړا واړؤ