نظم
سوال
غني خاننۀ مې ستا دا نرۍ شونډې دی پکار
نۀ دا زلفې دې ول ول لکه ښامار
نۀ د بتې په شان دنگه غړۍ غواړم
نرگسی سترگې نۀ ډکې د خُمار
نۀ غاښونه دې لعلونه د عدن
نۀ ننگی دې غت سرۀ سرۀ لکه انار
نۀ پستې د سريندې په شان خبرې
نۀ وجود لکه د سروې وضعدار
خو يو شې راته راوښايه دلبره!
د لاله په شان زړگے غواړم داغدار
يو دوه اوښکې چې دغم اؤ محبت وی
په لکونو به لعلونه ترې کړم زار
خدايه! وکړم د غنچې سره خندا؟
کۀ د خوار غريب بلبل سره گريان؟
خدايه! وگورم دخپل يار ښکلی مخ ته
کۀ د خپل سوی زړگی شم تماشان
خدايه! وويرېږم ستا د لوې دوزخه
يا کۀ تمه، کړم شروع د حور غلمان
تۀ مې پوےئ کړه ته مې پوےئ کړه نۀ پوهېږم
چې زه تا کړمه خوشحاله او که ځان؟