نظم
تورانۍ
غني خانداسې ټکی په پښتو ژبه کښې نشته
تورانۍ چې پرې زۀ ووايم ثنا ستا
دې د خاورو جوړو شونډو کښې څنگ ځائې کړم
خوشحالی، مستی، ځوانی او خندا ستا
د غمو پړق څنگ په ټکو کښې ښکاره کړم
څنگه گېره کړم سپوږمۍ دژبې دام کښې
څنگه ونيسم په گوتو کښې سرور ستا
څنگه واچوم د نور درياب په جام کښې
څنگه خوب د ځوانۍ کړم بندی د خاورې
په څه اوتلم رنگونه د وصال
څنگه نور ديار د سترگو لاس کښې واخلم
څرنگ وتړم پنډوکی کښې هلال
ناديده غلام دربار کښې د سلطان
داسې زه ولاړ ستا حسن ته حېران
دا ده بس چې مجبورۍ مې خپله وسوه
تورانی نه شم کولې ستا بيان
خوچې ستا پيغام د نوی صبا واورم
لکه گل چې د سپرلی واوری پېغام
تياره هېره کړم په طمع د رڼا شم
په لحد کښې وڅکم د مستۍ جام
اميد ويښ شی، ژوند ته بل خېشته مشال کړی
د مرگی دمخه تاؤ د ژوندون شال کړی