Pashto poetry
Poems
Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.
يوولسم فصل - په تشويق د بازونو د ښکار کې د غزل په طرز
د بازونو ښکار د چا دی د زر دار
خدايه دردمن کړې بې دردان واړه
خدايه دردمن کړې بې دردان واړه
دولسم فصل - په بيان د تعريف د جره کې
جره څه دی؟ د باز نر دی که پوهېږي
ديارلسم فصل - په بيان د ښکار د باښې کې
باښه هم د باز له گروهه يو مرغی دی
خزان بد باد دی حذر ترې بويه
خزان بد باد دی حذر ترې بويه
خزان وهليه دله ناښاده
خزان وهليه دله ناښاده
څوارلسم فصل - په بيان د نيولو او ساتلو د نوي باز کې
که په نوي باز بېگاه بېگاه څوک ښکار کا
خسيس دې پرېږدي په دوه پشيزه
خسيس دې پرېږدي په دوه پشيزه
خلک په ما کا کينه هم رخه
خلک په ما کا کينه هم رخه
پينځلسم فصل - په غزل سره په بيان د صافولو د باز کې
د خوشال خبره نغوږه پرې عمل کړه
شپاړسم فصل - په بيان د مهر ورکولو باز لره
باز جره لره که مست شي صافي ور کړه
خواره حيرانه بني آدمه
خواره حيرانه بني آدمه
اوولسم فصل - په بيان د راېستلو د باز له کريزه
په دا ملک کې چې زما وطن مسکن دی
خواره حيرانه بني آدمه
خواره حيرانه بني آدمه
اتلسم فصل - په بيان د کښېنولو د بازونو په کريز
باز چې وخت دکرېز راشي ښه يې صاف کړه
خوبي د عمر تل چل و پنج ده
خوبي د عمر تل چل و پنج ده
نولسم فصل - په بيان د دارو کولو د باز په سبب د خلط په کرېز کې
که ضرور شي چې دارو ور لره بويه
خوبي د عمر تر څلوېښت کاله
خوبي د عمر تر څلوېښت کاله
شلم فصل - په بيان د راېستلو د باز له کرېزه
چې خپل باز په وخت اخلې له کرېزه
خوراک پوښاک د سړي دا دواړه
خوراک پوښاک د سړي دا دواړه
خوږه مړۍ ده که خوږه ژبه
خوږه مړۍ ده که خوږه ژبه
يوويشتم فصل - په بيان د بتوله کولو د باز او د باښې
لکه کار د تير انداز د برتولې دی
دوه ويشتم فصل - په بيان د څورب کولو د ډنگر باز کې
که ته غواړې چې دې څورب باز ډنگر شي
خوشال ته مه گوره گوگل يې گوره
خوشال ته مه گوره گوگل يې گوره
خوشاله چاته وايې پندونه
خوشاله چاته وايې پندونه؟
درويشتم فصل - په بيان د ملعمه کې چې د کوم ځناور ښه ده ؟
درته ووايم چې ښې غوښې دي کومې؟
خوشاله زوړ شوې نوره ځواني مه کړه
خوشاله زوړ شوې نوره ځواني مه کړه
څلېريشتم فصل - په بيان د ابدارې د غوښې ورکولو
زه خوشال ددغه پوځ ټټو سوار يم
خوشاله مخ کړه وښو کسانو ته
خوشاله مخ کړه وښو کسانو ته
پينځه ويشتم فصل - په صحيح تعريف او تشويق د مير شکارۍ په طرز د غزل
په خوشال باندې د ښکار هوا ژوندون شوه
شپږويشتم فصل - په بيان د ښکار د شاهين کې
څوک چې ښکار د شاهين وويني په سترگې
خوشاله مه کړه د دنيا ځله
خوشاله مه کړه د دنيا ځله
اووه ويشتم فصل - په بيان د دستکشی د چرغ کې
دستکشي د چرغ شاهين سره نژدې ده
خوشاله مه کړه ماڼه له چا نه
خوشاله مه کړه ماڼه له چا نه
خوشال مه يې په زوی والي وياړه
خوشال مه يې په زوی والي وياړه
اته ويشتم فصل - په بيان د رنگونو د مرغانو کې
رنگا رنگ پاسي له جالي نه مرغونه
خوی يې د ښو شو بې بي زاهده شوه
خوی يې د ښو شو بې بي زاهده شوه
نهه ويشتم فصل - په بيان د رنگونو دچرغ کې
چرغ هم ډېر لري د باز غوندې رنگونه
دا اکرامونه دا انعامونه
دا اکرامونه دا انعامونه
دېرشم فصل - په بيان د تيارولو د چرغ کې
چرغ په اصل دلاور سرکښ مرغه دی
دا چار تر نمره لا مشهوره ده
دا چار تر نمره لا مشهوره ده
يو دېرشم فصل - په بيان داصل دباری کې
بارۍ اصل کې کوهي ده نور څه نه ده
دا چار څرگنده په هر ديار ده
دا چار څرگنده په هر ديار ده
دوه دېرشم فصل - په بيان دجفت کېدلو د غير جنس کې
باز، خوشخور مرغه، مزری دا درې اقوامه
دري دېرشم فصل - په بيان د راوېستلو د بچو له هاله
خلق ها د چرگې کېږدي په غله کې
دا خاورې نه دي چې موږ پرې ځونه
دا خاورې نه دي چې موږ پرې ځونه
څلوردېرشم فصل په بيان د ابتدا د مير ښکاری کې
ابتدا د مير ښکارۍ مشق په جکړ دی
دا سحر گره دنيا مکاره
دا سحر گره دنيا مکاره