Pashto poetry
Poems
Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.
پينځه دېرشم فصل - په بيان دخلط د باز په سبب د غوښې
يا د خلط په سبب باز غوښې خطا کا
دا سږ گلونه گوره خوشاله
دا سږ گلونه گوره خوشاله
دا فاني چارې فاني دي واړه
دا فاني چارې فاني دي واړه
شپږ دېرشم فصل - په بيان د زحمت د قبل قورت او دمه کې
دوه زحمته په کتاب کې اندراج دي
اوه دېرشم فصل - په بيان دچمجي د باز کې
يو چمجی د قبل قورت غوندې دراز وي
دا منصبونه دا انعامونه
دا منصبونه دا انعامونه
اته دېرشم فصل - په بيان د ټوخي د دومي
که په ټوخي دومي باز دمه کوينه
دايم زه تېر شوم تر اويا کاله
دايم زه تېر شوم تر اويا کاله
نهه دېرشم فصل - په بيان د علاج د سپږو د باز کې
په اغېړ مغېړ چې سر شي باز د لوږې
څلوېښتم فصل - په بيان دعقلې د باز کې
چې علت د عقلې باز لره پيدا شي
د بابا زويه د بابا پلاره
د بابا زويه د بابا پلاره
يو څلوېښتم فصل - په بيان دعلاج د پردې د سترگو د باز کې
چې د باز پرده د سترگو شي ظاهره
دوه څلوېښتم فصل - په بيان د علاج دخشکۍ دباز
که د باز دې د خشکۍ علت ظاهر شي
د بادشاهانو نمنځلي واړه
د بادشاهانو نمنځلي واړه
دري څلوېښتم فصل - په علاج د باز کې چې وچې غوښې يې خوړلې وي
باز چې غوښې بې اوبو خوري کلکې وچې
څلور څلوېښتم فصل - په علاج د سستۍ د باز کې
د چا باز چې سست کاهل شي نه کا ښکار
د پاسه نه شوه داچې د لاندې ده
د پاسه نه شوه داچې د لاندې ده
پينځه څلوېښتم فصل - په علاج د پرگردان د باز کې
که علت د پرگردان عيان شي
شپږ څلوېښتم فصل - په بيان د علاج د بادو د بازکې
قر قر باد د باز نشان دی د خشکيې
د چا په مرگ شي خونه ميراته
د چا په مرگ شي خونه ميراته
اووه څلوېښتم فصل - په بيان د متفرقاتو کې
نوی باز په چرگ په غوښه په لشته
دچا چې ډک وي زړگی له رازه
دچا چې ډک وي زړگی له رازه
د باز د تاو دارو
قند بوره کافور دا درې توکه سره کا
د چا ناحقه د پيرۍ وېره ده
د چا ناحقه د پيرۍ وېره ده
چا ناحقه له مرگه وېره ده
چا ناحقه له مرگه وېره ده
د چا و خوان ته خالي کتل مه کړه
د چا و خوان ته خالي کتل مه کړه
دخپل بدخواه سره په تېغ بازي کوه
دخپل بدخواه سره په تېغ بازي کوه
د خپل پدر سره د خپل پسر سره
د خپل پدر سره د خپل پسر سره
د خپل غليم سره په توره جنگ کړه
د خپل غليم سره په توره جنگ کړه
مناجات
ای د هر موجود معبوده
د خلکو ځکه پيري هيره ده
د خلکو ځکه پيري هيره ده
د دنيا مينې، ياريې واړه
د دنيا مينې، ياريې واړه
در پسې ولوښتم مه کړه پوښتنه
در پسې ولوښتم مه کړه پوښتنه
درته به څه وايم کار د خليل گوره
درته به څه وايم کار د خليل گوره
درته به وايم دا دوه رموزه
درته به وايم دا دوه رموزه
درته به وايم خپل ځان په څېره
درته به وايم خپل ځان په څېره
نعت سيد المرسلين محمد (ص)
ای زما نبي سروره
درته وايم دښکار رازونه
درته وايم دښکار رازونه
درته پښتو وايم صافه سليسه
درته پښتو وايم صافه سليسه
د معراج په صفت کې
څه ښه شپه وه دښادۍ
در پېښه مه شه دبخت کږ وه
در پېښه مه شه دبخت کږ وه
د رقيبانو په ډېره رخه
د رقيبانو په ډېره رخه
في منقبت ابابکر صديق
ابابکر د دين نمر دی
رود په غاړه کښېنه نظر کړه
رود په غاړه کښېنه نظر کړه
في منقبت (عمر بن خطاب (رض))
چې باني د احستاب و
دروغ په ځان باندې خون خنزير کړه
دروغ په ځان باندې خون خنزير کړه
منقبت عثمان (رض)
يا ثنا کړئ له سبحانه
دروغ که اړوي بلاله تانه
دروغ که اړوي بلاله تانه