معاصر · غزل او نظم
پیر محمد کاروان
Pir Mohammad Karwan
معاصر شاعر او کیسهلیکونکی، چې شعر یې د طبیعت، وطن، جګړې، مینې او انساني عاطفې ځواکمن انځورونه جوړوي.
ژوند او اثر
پېژندنه
پیر محمد کاروان په ۱۹۵۹ کال په خوست کې زېږېدلی معاصر پښتو شاعر او کیسهلیکونکی دی. هغه په ۱۹۹۰ کال پېښور ته کډه شو او وروسته کابل ته ستون شو.
له ماښامه تر ماښامه، چنار خبرې کوي، د ښاپېرۍ ورغوی او زرزري وزرې د ده له شعري ټولګو څخه دي. د ده شعر د طبیعت، وطن، جګړې او عاطفې له ژورو انځورونو سره پېژندل کېږي.
د معاصر افغان پښتو شعر یو مخکښ انځورګر او د نوې شاعرۍ له خورا لوستل کېدونکو غږونو څخه.
سرچینې
د پېژندنې سرچینې
ثبت شوي اثار
شعرونه
له سمـــندر ســــره هـــــوساوي په اسانه روان
څاڅکی په نیم وجود پر ځمکه وي په ګرانه روان
لـــکه د غــــره ســـــړې چیـنې لکه د غره ویلني
دچــا خــــبرې لګـــــېدې لــــکه لامـــده ویلـــــني
نری تار به دې کړم زه، ځان بــــــه دې ستن کړ
دوصال ښــــکلی د سمــــــــال به دې چکن کړ
په ماښام بلې ډیوې د میخانـې دي
دتــوبـــو د مــاتېـــدلــــو بهـــانې دي
که لوبه لوبه ګټم
که لوبه لوبه بایلم
دورمي، خــــو څـــرگـــــنده نـــــه ده کـــــومه لاربه ونیسي
داسر بـــه پـــه دارشي که دلـــــــېـچو هـــــار بـــه ونیسي
انــسانــان چــــې هـــره ژبــه وایــي جار یې
پـــــه پښــــتو ژبــــه مــې ټـولو ته سلام دی
سولې راشه سولې راشه
ورکې ورکې را پیدا شه
رب دې ساته مــــــور دې نه شي پـــرتا بُوره
پـــــاس د دار پـــر ســــر آذان وکـــړه منصوره
ستوري درته خاندي او یــــو څــوک درتـــــه مـــوسېږي
شکر دی چـــې ژونــد لــــرې او ســــترگـې دې غړېږي
رانه پټ یې را ښکاره شه، د رنګونو په غبار کې
د رڼو اوبو همرنګه، د ګلونو په قطار کې
پر اوږو د زړه مې ناستې خوا په خوا دي
د عدن دوې ملایېکې سترګې ستا دي
نه ددې وطن پاچا ګڼمه پیر
نه مرید یمه د کوم یوه وزیر
پر آسماني کمیس دې سپینه ستاره ووهه
مسته مطربه شه د سولې نغاره ووهه
رنګا رنګه ښاپېرۍ مې دي تر څنګه
راته وایي چې نغمې وایه ملنګه
پر ما میَنه شوه د خیال ښاپېرۍ وا عالمه
ویې نمانځلم په دویمه ځوانۍ وا عالمه
یو کیف دی یو سُرور دی یو زړګی پلی روان دی
غزل غزل فضا ده په کې دی پلی روان دی
د سپوږمۍ شپه ده دعاګانې د باران کومه
په یوه ازغن سړي د سره ګلاب ګومان کومه
دم غنیمت بویه ګوره دا موسم به بیا نه وي
مینه کوه شنه هوا او شنه غنم به بیا نه وي
له ګلابونو له نرګسو به یې ښکلې وایم
که سوله راغله زه به دغسې غزلې وایم
خلک روان دي ځي د نوې هوښیارۍ په طرف
زه لا ولاړ یمه د مینې لېونۍ په طرف
لمونځ د شکرانې کوه یار دا دنیا هم ښکلې ده
دلته له آدم سره حوا بي بي راغلې ده
دو آتشه
دو آتشه
پیش لفظ
علاقہ اگرور میں ادبی شعری روایت
کتابونه او نسخې