Portrait of Khushal Khan Khattak
Portrait of Khushal Khan Khattak. Centiplus · Creative Commons; see source page · Image source ↗ (opens in a new window)

Classical · National

Khushal Khan Khattak

خوشحال خان خټک

Poet, writer, chieftain, and warrior, and a major figure in Pashto literature and a forceful voice for Afghan unity.

Life and work

Introduction

Khushal Khan Khattak was a seventeenth-century poet, writer, tribal leader, and warrior. His life encompassed service to the Mughal court, imprisonment, resistance, and a sustained call for Pashtun unity.

In poetry and prose, Khushal wrote about love, ethics, medicine, hunting, politics, and courage. His vast literary legacy helped establish Pashto as a complete intellectual and literary language.

The most wide-ranging author in classical Pashto literature and one of the principal founders of Pashtun national thought.

Recorded works

Poems

غزل

هر چې ستا کوڅه مقام کا

هر چې ستا کوڅه مقام کا

Khushal Khan Khattak
غزل

ستا له چمه به وانه وړي عاشقان ستا

ستا له چمه به وانه وړي عاشقان ستا

Khushal Khan Khattak
غزل

ور په ور جاروځم لور په لوري په طلب ستا

ور په ور جاروځم لور په لوري په طلب ستا

Khushal Khan Khattak
غزل

که د يار پسې څوک سپينې جامې رنگ کا

که د يار پسې څوک سپينې جامې رنگ کا

Khushal Khan Khattak
غزل

خوار عاشق په خاصيت دی د سيماب

خوار عاشق په خاصيت دی د سيماب

Khushal Khan Khattak
غزل

خپل بيمار مې حواله کړ په نصيب

خپل بيمار مې حواله کړ په نصيب

Khushal Khan Khattak
غزل

مرد هغه چې زړه يې ويښ، سترگې په خوب

مرد هغه چې زړه يې ويښ، سترگې په خوب

Khushal Khan Khattak
غزل

غم و درد وېره د سر د زړه آشوب

غم و درد وېره د سر د زړه آشوب

Khushal Khan Khattak
غزل

په جهان کې څلور قسمه دی نعمت

په جهان کې څلور قسمه دی نعمت

Khushal Khan Khattak
غزل

چې مين شوم د بلندې په قامت

چې مين شوم د بلندې په قامت

Khushal Khan Khattak
غزل

زه هم چېرې فرزانه وم ، فرزانه يم لا تر اوسه

زه هم چېرې فرزانه وم ، فرزانه يم لا تر اوسه

Khushal Khan Khattak
شعر

سر قلم

مار که هر څو پيچ و خم ځۍ خپلۍ سوړۍ لره سم ځۍ

Khushal Khan Khattak
غزل

عجب کار دی ستا د شونډو

عجب کار دی ستا د شونډو

Khushal Khan Khattak
غزل

نه مې لاس رسي په يار

نه مې لاس رسي په يار

Khushal Khan Khattak
غزل

پاک الله ته

زه مدد غواړم له تا نه ای يوه خدايه احده

Khushal Khan Khattak
غزل

پرورده که د مغولو په نمک یم

پرورده که د مغولو په نمک یم

Khushal Khan Khattak
غزل

په خونـي هاتــــــــــــــي سوره شوه مى پرستــــــه

په خونـي هاتــــــــــــــي سوره شوه مى پرستــــــه

Khushal Khan Khattak
غزل

په سرو شونډو دې بازارد شكر مات کړ

په سرو شونډو دې بازارد شكر مات کړ

Khushal Khan Khattak
غزل

په پښتو شعر چې ما علم بلند کړ

په پښتو شعر چې ما علم بلند کړ

Khushal Khan Khattak
غزل

په کاته شم و عالم و ته حيران

په کاته شم و عالم و ته حيران

Khushal Khan Khattak
غزل

په کاته کاته مې سترګې په خاته شي

په کاته کاته مې سترګې په خاته شي

Khushal Khan Khattak
غزل

پښتنو زلميوبيا لاسونه سره کړل

پښتنو زلميوبيا لاسونه سره کړل

Khushal Khan Khattak
غزل

څه لره مه زړه وړې چه د زړه ساتل دې نه د زده

څه لره مه زړه وړې چه د زړه ساتل دې نه د زده

Khushal Khan Khattak
غزل

څو به ستا د دې غمونو زغمل تل کړم

څو به ستا د دې غمونو زغمل تل کړم

Khushal Khan Khattak
غزل

څو دملک وارث ونه وهي سرونه

څو دملک وارث ونه وهي سرونه

Khushal Khan Khattak
غزل

څو په باغ کې لا يو ګل د نوبهار شته

څو په باغ کې لا يو ګل د نوبهار شته

Khushal Khan Khattak
غزل

چې مې وليدې دا تورې سترګې ستا

چې مې وليدې دا تورې سترګې ستا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې يي عمر د څارويو سره تېر وي

چې يي عمر د څارويو سره تېر وي

Khushal Khan Khattak
غزل

که زه نه وای عشق به تالره بلل څوک

که زه نه وای عشق به تالره بلل څوک

Khushal Khan Khattak
غزل

که مسجد ګورې که دیر

که مسجد ګورې که دیر

Khushal Khan Khattak
غزل

ګل فامې خومې ووې نېک فرجامې درته ستايم

ګل فامې خومې ووې نېک فرجامې درته ستايم

Khushal Khan Khattak
غزل

یو بیان به درته وایم که یې اورې

یو بیان به درته وایم که یې اورې

Khushal Khan Khattak
غزل

اتفاق

هره چار د پښتانه تر مغل ښه ده

Khushal Khan Khattak
شعر

احمق چې وپوښتې خپل زړه زبان که

احمق چې وپوښتې خپل زړه زبان که

Khushal Khan Khattak
غزل

احمقان

چې مې ښه په زړه کې فهم فکر وکړو

Khushal Khan Khattak
شعر

اولاد چې ښه شي راحت د زړه که

اولاد چې ښه شي راحت د زړه که

Khushal Khan Khattak
غزل

بندوبست د کاينات شي په خبرو

بندوبست د کاينات شي په خبرو

Khushal Khan Khattak
غزل

بيا رباب د مغني ښه سرايت کا

بيا رباب د مغني ښه سرايت کا

Khushal Khan Khattak
غزل

بیا له کومه را پیدا شو دا بهار

بیا له کومه را پیدا شو دا بهار

Khushal Khan Khattak
شعر

بې له بندګۍ دې بنده نور هيڅ نه که

بې له بندګۍ دې بنده نور هيڅ نه که

Khushal Khan Khattak
غزل

تلم پرخپله لاره راسره مله شوه نګارا

تلم پرخپله لاره راسره مله شوه نګارا

Khushal Khan Khattak
شعر

حق د عورت په مرد

حق د عورت په مرد

Khushal Khan Khattak
شعر

حق د مرد په عورت

حق د مرد په عورت

Khushal Khan Khattak
غزل

حیران یم! نه پوهېږم چې زه څه یم؟ څه به شم؟

حیران یم! نه پوهېږم چې زه څه یم؟ څه به شم؟

Khushal Khan Khattak
غزل

خپل عمل چې سړی سپک کا

خپل عمل چې سړی سپک کا

Khushal Khan Khattak
غزل

د بيلتون اشتياق

سه لره مه زړه وړې چه د زړه ساتل دې نه د زده

Khushal Khan Khattak
شعر

د خدای عرفان مې وشو په عرفان د محمدؐ

د خدای عرفان مې وشو په عرفان د محمدؐ

Khushal Khan Khattak
شعر

د سبا باده ګذر په چمن بيا کړه

د سبا باده ګذر په چمن بيا کړه

Khushal Khan Khattak

Books and editions

Bibliography