Portrait of Khushal Khan Khattak
Portrait of Khushal Khan Khattak. Centiplus · Creative Commons; see source page · Image source ↗ (opens in a new window)

Classical · National

Khushal Khan Khattak

خوشحال خان خټک

Poet, writer, chieftain, and warrior, and a major figure in Pashto literature and a forceful voice for Afghan unity.

Life and work

Introduction

Khushal Khan Khattak was a seventeenth-century poet, writer, tribal leader, and warrior. His life encompassed service to the Mughal court, imprisonment, resistance, and a sustained call for Pashtun unity.

In poetry and prose, Khushal wrote about love, ethics, medicine, hunting, politics, and courage. His vast literary legacy helped establish Pashto as a complete intellectual and literary language.

The most wide-ranging author in classical Pashto literature and one of the principal founders of Pashtun national thought.

Recorded works

Poems

غزل

په اختر په جمعه څه عرض دما

په اختر په جمعه څه عرض دما

Khushal Khan Khattak
غزل

تا وی چې غم مه کړه نور زه ستا يم ته زما

تا وی چې غم مه کړه نور زه ستا يم ته زما

Khushal Khan Khattak
غزل

تل کا دا وي د خوبيه طمطراق ستا

تل کا دا وي د خوبيه طمطراق ستا

Khushal Khan Khattak
غزل

تلم په خپله لاره را سره مله شوه نگارا

تلم په خپله لاره را سره مله شوه نگارا

Khushal Khan Khattak
غزل

عجايب سينگار يې وکړ بيا بلا کا

عجايب سينگار يې وکړ بيا بلا کا

Khushal Khan Khattak
غزل

څه عجب د لخواه دی دا صهبا

څه عجب د لخواه دی دا صهبا

Khushal Khan Khattak
غزل

د هر چا په يوه څيز خاطر تړلی

د هر چا په يوه څيز خاطر تړلی

Khushal Khan Khattak
غزل

چې په ما باندې يې زړه سيځي تپاک کا

چې په ما باندې يې زړه سيځي تپاک کا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې د پلار سره دروغ نفاق خلاف کا

چې د پلار سره دروغ نفاق خلاف کا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې دنيا ورته ښکاره شوه بې وفا

چې دنيا ورته ښکاره شوه بې وفا

Khushal Khan Khattak
غزل

څوک چې مخ کا په مذهب د خپل مولا

څوک چې مخ کا په مذهب د خپل مولا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې خپل خوی شي په جهان بدخوا د چا

چې خپل خوی شي په جهان بدخوا د چا

Khushal Khan Khattak
غزل

ځار تر هغه مخ شم چې به ما په ځان مين کا

ځار تر هغه مخ شم چې به ما په ځان مين کا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې مې وليدې دا تورې سترگې ستا

چې مې وليدې دا تورې سترگې ستا

Khushal Khan Khattak
غزل

حقيقت راته معلوم شو د هر چا

حقيقت راته معلوم شو د هر چا

Khushal Khan Khattak
غزل

خدای دې مخ د هيڅ غافل راښکاره نه کا

خدای دې مخ د هيڅ غافل راښکاره نه کا

Khushal Khan Khattak
غزل

خدای چې تار په تار ياران بيا سره ټول کا

خدای چې تار په تار ياران بيا سره ټول کا

Khushal Khan Khattak
غزل

خپل عمل چې سړی سپک کا

خپل عمل چې سړی سپک کا

Khushal Khan Khattak
غزل

د دنيا ياران په خوی دي د دنيا

د دنيا ياران په خوی دي د دنيا

Khushal Khan Khattak
غزل

د مرغۍ که وزر شته الواته کا

د مرغۍ که وزر شته الواته کا

Khushal Khan Khattak
غزل

د عشق په باد به کې مه ږده گام د تمنا

د عشق په باد به کې مه ږده گام د تمنا

Khushal Khan Khattak
غزل

دنيايي ياران چې طمع د دنيا کا

دنيايي ياران چې طمع د دنيا کا

Khushal Khan Khattak
غزل

دروغ دروغ وعده چې دلسنگين سره پيوند کا

دروغ دروغ وعده چې دلسنگين سره پيوند کا

Khushal Khan Khattak
غزل

دوې دې تورې سترگې لکه دوې تورې بلا

دوې دې تورې سترگې لکه دوې تورې بلا

Khushal Khan Khattak
غزل

د خوبيه نوم دې ولاړ د بد خو هم لا

د خوبيه نوم دې ولاړ د بد خو هم لا

Khushal Khan Khattak
غزل

دوه زړونه چې يو شي غر به هم پاره پاره کا

دوه زړونه چې يو شي غر به هم پاره پاره کا

Khushal Khan Khattak
غزل

گل و سړي ور کړه چې خوشال په يوه گل شي

گل و سړي ور کړه چې خوشال په يوه گل شي

Khushal Khan Khattak
غزل

راته څه وايې چې يار در سره څه کا

راته څه وايې چې يار در سره څه کا

Khushal Khan Khattak
غزل

راشه وگوره نن دا طراز زما

راشه وگوره نن دا طراز زما

Khushal Khan Khattak
غزل

زړه چې نه وي مبتلا

زړه چې نه وي مبتلا

Khushal Khan Khattak
غزل

زه تا پېژنم هوا

زه تا پېژنم هوا

Khushal Khan Khattak
غزل

زاهدان چې د رندانو تل پېغور کا

زاهدان چې د رندانو تل پېغور کا

Khushal Khan Khattak
غزل

سور پېزوان دې په زرگر نوی سنواريا

سور پېزوان دې په زرگر نوی سنواريا

Khushal Khan Khattak
غزل

ښه سړي د چا په بدو نظر نه کا

ښه سړي د چا په بدو نظر نه کا

Khushal Khan Khattak
غزل

که بې نمازه د قيامت په ورځ ممتاز کا

که بې نمازه د قيامت په ورځ ممتاز کا

Khushal Khan Khattak
غزل

که يو ځل دې د وصاله بهره مند کا

که يو ځل دې د وصاله بهره مند کا

Khushal Khan Khattak
غزل

که د زړه لرې بها

که د زړه لرې بها

Khushal Khan Khattak
غزل

له دلبرې نه مې خوله غوښته اما

له دلبرې نه مې خوله غوښته اما

Khushal Khan Khattak
غزل

نوبهار شو، بيا نرگش په باغ مستي کا

نوبهار شو، بيا نرگش په باغ مستي کا

Khushal Khan Khattak
غزل

واړه مست شو بد ويل کا

واړه مست شو بد ويل کا

Khushal Khan Khattak
غزل

هر بيمار چې د طبيب سره شدت کا

هر بيمار چې د طبيب سره شدت کا

Khushal Khan Khattak
غزل

يار په څه بې وفايې کا

يار په څه بې وفايې کا

Khushal Khan Khattak
غزل

يار مې مرور دی که څوک وي چې يې پخلا کا

يار مې مرور دی که څوک وي چې يې پخلا کا

Khushal Khan Khattak
غزل

يار چې تل هسې جفا کا

يار چې تل هسې جفا کا

Khushal Khan Khattak
غزل

په سپين جمال چې تار په تار دوې زلفې عنبر فام کا

په سپين جمال چې تار په تار دوې زلفې عنبر فام کا

Khushal Khan Khattak
غزل

نشته په دا شهر څوک چې نه دی خريدار ستا

نشته په دا شهر څوک چې نه دی خريدار ستا

Khushal Khan Khattak
غزل

عقل سل د مصلحت بندونه جوړ کا

عقل سل د مصلحت بندونه جوړ کا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې مې ښکته پورته اوښکې تگ و پوکا

چې مې ښکته پورته اوښکې تگ و پوکا

Khushal Khan Khattak

Books and editions

Bibliography