پښتو شاعري
شعرونه
د کلاسیکو او معاصرو شاعرانو پښتو شعرونه، له غزل څخه تر نظم پورې.
پوه او ناپوه
زه خوشال دده له لاسه
د غواص د کال وبا
د غواص (١٠٩٧) د کال وبا
د ډکه خواره دارو
په زلمي چې شرم زور شي
د اصل او کم اصل خوی بوی
چې يو ځل ښېگړه وويني له چا
د دنيا بې وفايي
زړه سفر له دې دنيا
که له کوره تو ښه نه واخلي
که له کوره تو ښه نه واخلي
ورمونه ( نصيحتونه) ( ت)
درته وښيم کېميا د سعادت
د پاک رسول صفت
دخدای عرفان مې وشو په عرفان د محمد
د شهوت د قطع دارو
که قاطع د خپل شهوت يې
له خپلو زامنو بېزاري
چې مې وليده د خپلو زويو کار
د خپل ناخلف زوی بهرام نه سر ټکول
ښه که وزېږي له ډکې ښځې مار
د خصيه د سپوڼي مجرب دارو
نيم، دڼيه دواړه سره کړه
د صحبت خبرې
اول زړه ښه کړه د يار
د پښتون نه گيله
بيا له کومه را پيدا شو دا بهار
د حکمت او صحت خبرې
د حکمت ويل به وايم مختصر
د پېشک دارو
د پېشک دارو دي جانه
اصيله ښځه او اصيل اولاد
هر سړی چې لېونی کا خپل ذکر
له خپلو زامنو فرياد
ناخلف مې حواله کړ په تقدير
د خپل شعر په تعريف کې
په پښتو شعر چې ما علم بلند کړ
شعر حيض الرجال دی (ل)
زه د شعر په کار هيڅ نه يم خوشال
د گنده دانې علاج
که د چا گنده دانه وي
د وينو وکښلو فايده
فصد سړي لره نافع دی
د اورنگ زېب حال
هغه خدای چې بندي کړی دی خوشال
د ډوډې ( ډوډه) جگړه (م)
څو وانه خلي له غليمه انتقام
د مغول په بند کې
زمانې له ښو يارانو نه مهجور کړم
دجلاب ترکيب
هليله، نسوت دا دواړه
د پسرلي ننداره
د نوروز منت په باغ دی، په صحرا هم
پښتني ننگ
پرورده که دمغولو په نمک يم
د سپېلني فايده
سپېلني دارو دي جانه
حپل حال
زيست روزگار به مې له خلکو سره نه شي
له خپلو گناهونو توبه
زه په خپلو گناهونو توبه گار يم
د سپېرکو فايده
که سپېرکۍ شکرې سمې
د مغولوالې حال
راته درست د ډيلي شهر و بوستان
مشران ځان او کورنۍ
راشه واوره دا داستان
د بادو په مړوندۍ د وجود فايده
گوره لويه مړوندۍ
په کلونجي د نس بادو فايده
کلونجي عجب دارو دي
په غوښو کې د بادو دارو
که سړي په تن کې باد وي
ژمي ته هر کلی
چې تحويل شي د ميزان
د ډيلي د ښار مختصر تاريخ او بيان
د ډيلي د شهر ښه شان او شوکت و
فايده د بادو په جميا کې
د جميا تخم دې واخله
پاک الله ته
زه مدد غواړم له تانه ای يوه خدايه احده
خپل يار ته
ما خوشال څه دا اشعار ويلي نه دي
معجون ابوسليم جميع بادو لره
بزدالنج څوارلس مثقاله
لنډۍ بازنامه
که هوس د باز د ښکار لرې پسره
د نظام مړينه
مگر زړه يې د هاتي وي چې زخمي يې
د دنيا بې ثباتي او بې وفايي
همراهانو دې کوچ وکړ واړه لاړل تر منزله
د خفته بادو دارو
که په سيوري يې کړې وچه
بل معجون
فلفلين واخله ای جانه