پښتو شاعري

شعرونه

د کلاسیکو او معاصرو شاعرانو پښتو شعرونه، له غزل څخه تر نظم پورې.

غزل

په ناحق په ما منت کاندي وگړی

په ناحق په ما منت کاندي وگړی

خوشحال خان خټک
غزل

يا په تخت باندې بادشاه وای

يا په تخت باندې بادشاه وای

خوشحال خان خټک
څلوريزه

ته قهقه خانده عاشق که غم کا

ته قهقه خانده عاشق که غم کا

خوشحال خان خټک
غزل

ما په ځان ليدلی حکم د کتاب دی

ما په ځان ليدلی حکم د کتاب دی

خوشحال خان خټک
غزل

اشرف سر تر سره نفس اماره دی

اشرف سر تر سره نفس اماره دی

خوشحال خان خټک
څلوريزه

چې په ځوانۍ کې پرهېز د کک کا

چې په ځوانۍ کې پرهېز د کک کا

خوشحال خان خټک
غزل

ښه هغه چې په ښه مخ باندې شيدا دی

ښه هغه چې په ښه مخ باندې شيدا دی

خوشحال خان خټک
غزل

بې ښايسته د هېڅ مخ ننداره نه شي

بې ښايسته د هېڅ مخ ننداره نه شي

خوشحال خان خټک
څلوريزه

چې خاندي نورو وته کتل کا

چې خاندي نورو وته کتل کا

خوشحال خان خټک
غزل

بې د يار له مخه نه وينم په کسي

بې د يار له مخه نه وينم په کسي

خوشحال خان خټک
غزل

باد يې لاس په پلو کښېږدي سره رېږدي

باد يې لاس په پلو کښېږدي سره رېږدي

خوشحال خان خټک
غزل

بدبختان د مور په نس کې بدبختان وي

بدبختان د مور په نس کې بدبختان وي

خوشحال خان خټک
څلوريزه

چې ډېر دخول کا يا ډېر خوراک کا

چې ډېر دخول کا يا ډېر خوراک کا

خوشحال خان خټک
غزل

بخت دولت دا دواړه توکي فلکي دي

بخت دولت دا دواړه توکي فلکي دي

خوشحال خان خټک
څلوريزه

چې طبيبان مې د رنځ درمان نه کا

چې طبيبان مې د رنځ درمان نه کا

خوشحال خان خټک
غزل

په هره زمانه تر ليلا کښلې پيدا کېږي

په هره زمانه تر ليلا کښلې پيدا کېږي

خوشحال خان خټک
غزل

په کاته کاته مې سترگې په خاته شي

په کاته کاته مې سترگې په خاته شي

خوشحال خان خټک
څلوريزه

چې طبيب يې د زړه په زور کا

چې طبيب يې د زړه په زور کا

خوشحال خان خټک
غزل

پښتانه که ادم زاد دي

پښتانه که ادم زاد دي

خوشحال خان خټک
غزل

په هر ځای چې قدمونه په خرام ږدي

په هر ځای چې قدمونه په خرام ږدي

خوشحال خان خټک
غزل

په دا کلي کې ډېر کښلي

په دا کلي کې ډېر کښلي

خوشحال خان خټک
څلوريزه

چې عاشقۍ ته هوا هوس کا

چې عاشقۍ ته هوا هوس کا

خوشحال خان خټک
غزل

پښتانه په عقل پوهه څه ناکس دي

پښتانه په عقل پوهه څه ناکس دي

خوشحال خان خټک
غزل

ته چې هسې حکم، ناز کړې په وگړي

ته چې هسې حکم، ناز کړې په وگړي

خوشحال خان خټک
څلوريزه

چې کښېني ستا نه د زلفو راز کا

چې کښېني ستا نه د زلفو راز کا

خوشحال خان خټک
غزل

تمامه شپه د ژمي په هی هی په ما تېرېږي

تمامه شپه د ژمي په هی هی په ما تېرېږي

خوشحال خان خټک
غزل

تر مکې، تر مدينې لاړې حاجي

تر مکې، تر مدينې لاړې حاجي

خوشحال خان خټک
څلوريزه

چې له حرامه سړی نفرت کا

چې له حرامه سړی نفرت کا

خوشحال خان خټک
غزل

تور اوربل به يې و چاوته غوړېږي

تور اوربل به يې و چاوته غوړېږي

خوشحال خان خټک
غزل

چې په خپل عيب بينا شي

چې په خپل عيب بينا شي

خوشحال خان خټک
څلوريزه

چې نوکري کا څوک ډېر گنده کا

چې نوکري کا څوک ډېر گنده کا

خوشحال خان خټک
غزل

چې په سب د ابوبکر، د عمر دي

چې په سب د ابوبکر، د عمر دي

خوشحال خان خټک
غزل

چې نظر دې په اغيار هورې دلې وي

چې نظر دې په اغيار هورې دلې وي

خوشحال خان خټک
څلوريزه

ځان به په قدر هغه فرزند کا

ځان به په قدر هغه فرزند کا

خوشحال خان خټک
غزل

چې مې زړه پسې مېښ مېښ شي

چې مې زړه پسې مېښ مېښ شي

خوشحال خان خټک
غزل

چې يې هسې لايعقل لاړم په شومي

چې يې هسې لايعقل لاړم په شومي

خوشحال خان خټک
غزل

د بلبلې بخره نول ده

د بلبلې بخره نول ده

خوشحال خان خټک
څلوريزه

ځينې په علم گردن دراز کا

ځينې په علم گردن دراز کا

خوشحال خان خټک
غزل

چې يې درې څيزه حاصل وي

چې يې درې څيزه حاصل وي

خوشحال خان خټک
غزل

چوهړي د خپلې خونې په بوی خوش وي

چوهړي د خپلې خونې په بوی خوش وي

خوشحال خان خټک
څلوريزه

ځينې يوه کا ځينې دوې درې کا

ځينې يوه کا ځينې دوې درې کا

خوشحال خان خټک
غزل

چې يې عمر د څارويو سره تېر وي

چې يې عمر د څارويو سره تېر وي

خوشحال خان خټک
غزل

چې په زړه يې ستا د غم غشی سيده شي

چې په زړه يې ستا د غم غشی سيده شي

خوشحال خان خټک
څلوريزه

څو دې زړه خاندي خوله دې خندا کا

څو دې زړه خاندي خوله دې خندا کا

خوشحال خان خټک
غزل

چې درومې په انگړ کې، درست انگړ سره يو گل شي

چې درومې په انگړ کې، درست انگړ سره يو گل شي

خوشحال خان خټک
غزل

چې له ورايه راڅرگنده مسته شا شي

چې له ورايه راڅرگنده مسته شا شي

خوشحال خان خټک
څلوريزه

څوک چې بد ذات ته علم هنر ورکا

څوک چې بد ذات ته علم هنر ورکا

خوشحال خان خټک
غزل

چې محنت په ځان قبول کانو راحت شي

چې محنت په ځان قبول کانو راحت شي

خوشحال خان خټک