Pashto poetry

Poems

Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.

غزل

په ناحق په ما منت کاندي وگړی

په ناحق په ما منت کاندي وگړی

Khushal Khan Khattak
غزل

يا په تخت باندې بادشاه وای

يا په تخت باندې بادشاه وای

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ته قهقه خانده عاشق که غم کا

ته قهقه خانده عاشق که غم کا

Khushal Khan Khattak
غزل

ما په ځان ليدلی حکم د کتاب دی

ما په ځان ليدلی حکم د کتاب دی

Khushal Khan Khattak
غزل

اشرف سر تر سره نفس اماره دی

اشرف سر تر سره نفس اماره دی

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې په ځوانۍ کې پرهېز د کک کا

چې په ځوانۍ کې پرهېز د کک کا

Khushal Khan Khattak
غزل

ښه هغه چې په ښه مخ باندې شيدا دی

ښه هغه چې په ښه مخ باندې شيدا دی

Khushal Khan Khattak
غزل

بې ښايسته د هېڅ مخ ننداره نه شي

بې ښايسته د هېڅ مخ ننداره نه شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې خاندي نورو وته کتل کا

چې خاندي نورو وته کتل کا

Khushal Khan Khattak
غزل

بې د يار له مخه نه وينم په کسي

بې د يار له مخه نه وينم په کسي

Khushal Khan Khattak
غزل

باد يې لاس په پلو کښېږدي سره رېږدي

باد يې لاس په پلو کښېږدي سره رېږدي

Khushal Khan Khattak
غزل

بدبختان د مور په نس کې بدبختان وي

بدبختان د مور په نس کې بدبختان وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې ډېر دخول کا يا ډېر خوراک کا

چې ډېر دخول کا يا ډېر خوراک کا

Khushal Khan Khattak
غزل

بخت دولت دا دواړه توکي فلکي دي

بخت دولت دا دواړه توکي فلکي دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې طبيبان مې د رنځ درمان نه کا

چې طبيبان مې د رنځ درمان نه کا

Khushal Khan Khattak
غزل

په هره زمانه تر ليلا کښلې پيدا کېږي

په هره زمانه تر ليلا کښلې پيدا کېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

په کاته کاته مې سترگې په خاته شي

په کاته کاته مې سترگې په خاته شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې طبيب يې د زړه په زور کا

چې طبيب يې د زړه په زور کا

Khushal Khan Khattak
غزل

پښتانه که ادم زاد دي

پښتانه که ادم زاد دي

Khushal Khan Khattak
غزل

په هر ځای چې قدمونه په خرام ږدي

په هر ځای چې قدمونه په خرام ږدي

Khushal Khan Khattak
غزل

په دا کلي کې ډېر کښلي

په دا کلي کې ډېر کښلي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې عاشقۍ ته هوا هوس کا

چې عاشقۍ ته هوا هوس کا

Khushal Khan Khattak
غزل

پښتانه په عقل پوهه څه ناکس دي

پښتانه په عقل پوهه څه ناکس دي

Khushal Khan Khattak
غزل

ته چې هسې حکم، ناز کړې په وگړي

ته چې هسې حکم، ناز کړې په وگړي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې کښېني ستا نه د زلفو راز کا

چې کښېني ستا نه د زلفو راز کا

Khushal Khan Khattak
غزل

تمامه شپه د ژمي په هی هی په ما تېرېږي

تمامه شپه د ژمي په هی هی په ما تېرېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

تر مکې، تر مدينې لاړې حاجي

تر مکې، تر مدينې لاړې حاجي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې له حرامه سړی نفرت کا

چې له حرامه سړی نفرت کا

Khushal Khan Khattak
غزل

تور اوربل به يې و چاوته غوړېږي

تور اوربل به يې و چاوته غوړېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

چې په خپل عيب بينا شي

چې په خپل عيب بينا شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې نوکري کا څوک ډېر گنده کا

چې نوکري کا څوک ډېر گنده کا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې په سب د ابوبکر، د عمر دي

چې په سب د ابوبکر، د عمر دي

Khushal Khan Khattak
غزل

چې نظر دې په اغيار هورې دلې وي

چې نظر دې په اغيار هورې دلې وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ځان به په قدر هغه فرزند کا

ځان به په قدر هغه فرزند کا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې مې زړه پسې مېښ مېښ شي

چې مې زړه پسې مېښ مېښ شي

Khushal Khan Khattak
غزل

چې يې هسې لايعقل لاړم په شومي

چې يې هسې لايعقل لاړم په شومي

Khushal Khan Khattak
غزل

د بلبلې بخره نول ده

د بلبلې بخره نول ده

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ځينې په علم گردن دراز کا

ځينې په علم گردن دراز کا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې يې درې څيزه حاصل وي

چې يې درې څيزه حاصل وي

Khushal Khan Khattak
غزل

چوهړي د خپلې خونې په بوی خوش وي

چوهړي د خپلې خونې په بوی خوش وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ځينې يوه کا ځينې دوې درې کا

ځينې يوه کا ځينې دوې درې کا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې يې عمر د څارويو سره تېر وي

چې يې عمر د څارويو سره تېر وي

Khushal Khan Khattak
غزل

چې په زړه يې ستا د غم غشی سيده شي

چې په زړه يې ستا د غم غشی سيده شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څو دې زړه خاندي خوله دې خندا کا

څو دې زړه خاندي خوله دې خندا کا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې درومې په انگړ کې، درست انگړ سره يو گل شي

چې درومې په انگړ کې، درست انگړ سره يو گل شي

Khushal Khan Khattak
غزل

چې له ورايه راڅرگنده مسته شا شي

چې له ورايه راڅرگنده مسته شا شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څوک چې بد ذات ته علم هنر ورکا

څوک چې بد ذات ته علم هنر ورکا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې محنت په ځان قبول کانو راحت شي

چې محنت په ځان قبول کانو راحت شي

Khushal Khan Khattak