معاصر · شعر او نثر
ګل پاچا الفت
Gul Pacha Ulfat
د پښتو نامتو شاعر، لیکوال، ژورنالېست او د ژبې او ادب د بنسټونو فعال مشر.
ژوند او اثر
پېژندنه
ګل پاچا الفت په ۱۹۰۹ کال د لغمان د قرغیو په عزیز خان کڅ کې زېږېدلی و. هغه دیني او عربي علوم ولوستل او په ۱۹۳۵ کال یې له انیس ورځپاڼې سره رسمي ادبي او ژورنالېستي کار پیل کړ.
الفت د ولس اوونیزه جوړه کړه، د پښتو ټولنې مشري یې وکړه، په کابل پوهنتون کې یې تدریس وکړ او د شعر، نثر او ټولنیز فکر ګڼ اثار یې ولیکل. هغه په ۱۹۷۷ کال وفات شو.
د شلمې پېړۍ د پښتو روښانفکره، اخلاقي او ټولنیز ادب یو بنسټیز شخصیت.
سرچینې
د پېژندنې سرچینې
ثبت شوي اثار
شعرونه
د عمل درس
د عمل لار کښې چې ايښی چايو گام دی
د ښځو شکوه
بادونه د خزان غوټۍ خندا ته نه پرېږدي
ديني تبليخ
ټول عالم خبر دی چې خيرات کښې ثوابونه شته
څه غواړو
چې په عالم کښې د نفاق اورونه نه بلوي
څه دی؟
سترگې غړولی نشم دوړې او گردونه دی
دخان باز
خلق وايي چې يو څو کاله پخوا
څه ش ی دی؟؟
زاهد يې رياضت د نفس خوارۍ کښې لټوي
مه غولېږئ
وينا ته چې يې گورې - د وطن په غم جلبل دی
هلته او دلته
هلته رڼا يې د علم وفن، عقل او حکمت وينم
ستا خيال
شپې او ورځې مې تېرېږي ستا په خيال کښې
عشق
عاشقانو سره ويره د سر نشته
ښه دی
په زړه کښې عشق دښکلی يار ښه دی
د ښکلو خيال
پتنگ په شمع بلبل مينه په سروگلو کوي
د زړه فتوا
د دنيا له باغه راوړه ښه گلونه
شاعر
څه رندي او څه شور څه مستي
ښکلا اوهنر
په هر ځای کښې په هر چا کښې چې ښکلا وي
ښکلا اوهنر
ښه تابلو د هنرمن خوښوي هر څوک
د صلح نړۍ
هغه ورځ به بختوره وي هر گوره
د صلح نړۍ
هر ملت په هر نظر کښې وي ښاغلی
مينه اودوستي
مينه گلزار ته بلبلان راولي
مينه اودوستي
زړونه باغ باغ شي د دوستۍ په هوا
صلح کل
له واړه کوره راوځه لوی جهان سره اشنا شه
ابتکار
فراخۍ کښې خوشحالي مبتذل کار دی
ژوند
لاس به وانخلم له ژونده که مې دواړه لاسه پرې کا
د مونشن د سفر يوه خاطره
دلته بل رسم و رواج بله دنيا ده
د وطن محبت
د وطن په محبت باندې قسم خورم
د وطن پالنه
لکه شمع که ځان وسوزې په اورته
گرانه وطنه!
گرانه وطنه! څومره زېبايې
د وطن خاوره
چې کېميا بوتی پسې گرځي څوک په سمه او غر
سپين غر
څوک پردی نشي ورتللی لار يې سخته ده بېشانه
په باغ کښې
ښکلی باغ تازه چمن و د گلانو
آزادي
په شړۍ کښې ښه يم زه آزاد فقير
د زړه شکوه
گلونه ډېر دي گلرخان نشته
د ژوند ډيوه
شپه د وصل وه مجلس و ديارانو
پسرلی راغلی
باغوانه زېری مې درباندې پسرلی راغلی
د بهار فيض
پسرلی بيا راغی وطن ته له فيضانه سره
د خزان سندره
دا شنې پاڼې ورځ په ورځ گوره زېړېږي
د مني خاطره
دخزان تابلو لري څومره رنگونه
په وربل باندې گرد
خاورې شومه نو مې ځای پاس په وربل شه
د حسن جلوه
په غرور د حسن نمروخوت آسمان ته
ملت او مملکت
خوا په خوا غاړه په غاړه خوله په خوله وې
لوی افتخار
زمانه ږدي په هغه سر د افتخار تاجونه
ويده گوجر
د سيند په غاړه په شنه ورشو کښې
ناڅاپی کاڼی
يوه ويلې ماپه عمر کښې آسمانه
ټگی او ريا
تا د کوم فرعون د ظلم سحر مات کړ
عاقبت
عاقبت به يې سېلاب د اوښکو يوسي
زما حال
تپه تياره ده زه رڼا ته انتظار لرمه
د اميد رڼا
امتحان دې ډېر نژدې دی چې به څه درنه جوړېږي
کتابونه او نسخې