Modern · Poetry and prose
Gul Pacha Ulfat
ګل پاچا الفت
A major Pashto poet, author, journalist, and leader of language and literary institutions.
Life and work
Introduction
Gul Pacha Ulfat was born in 1909 in Aziz Khan Kats, Qarghayi district of Laghman. He studied Arabic and religious subjects and began his public literary career with the Anis newspaper in 1935.
Ulfat founded the Wolus weekly, led the Pashto Academy, taught at Kabul University, and wrote extensively in poetry, prose, and social thought. He died in 1977.
A foundational figure in twentieth-century Pashto literary, ethical, and social thought.
Sources
Biographical references
Recorded works
Poems
د عمل درس
د عمل لار کښې چې ايښی چايو گام دی
د ښځو شکوه
بادونه د خزان غوټۍ خندا ته نه پرېږدي
ديني تبليخ
ټول عالم خبر دی چې خيرات کښې ثوابونه شته
څه غواړو
چې په عالم کښې د نفاق اورونه نه بلوي
څه دی؟
سترگې غړولی نشم دوړې او گردونه دی
دخان باز
خلق وايي چې يو څو کاله پخوا
څه ش ی دی؟؟
زاهد يې رياضت د نفس خوارۍ کښې لټوي
مه غولېږئ
وينا ته چې يې گورې - د وطن په غم جلبل دی
هلته او دلته
هلته رڼا يې د علم وفن، عقل او حکمت وينم
ستا خيال
شپې او ورځې مې تېرېږي ستا په خيال کښې
عشق
عاشقانو سره ويره د سر نشته
ښه دی
په زړه کښې عشق دښکلی يار ښه دی
د ښکلو خيال
پتنگ په شمع بلبل مينه په سروگلو کوي
د زړه فتوا
د دنيا له باغه راوړه ښه گلونه
شاعر
څه رندي او څه شور څه مستي
ښکلا اوهنر
په هر ځای کښې په هر چا کښې چې ښکلا وي
ښکلا اوهنر
ښه تابلو د هنرمن خوښوي هر څوک
د صلح نړۍ
هغه ورځ به بختوره وي هر گوره
د صلح نړۍ
هر ملت په هر نظر کښې وي ښاغلی
مينه اودوستي
مينه گلزار ته بلبلان راولي
مينه اودوستي
زړونه باغ باغ شي د دوستۍ په هوا
صلح کل
له واړه کوره راوځه لوی جهان سره اشنا شه
ابتکار
فراخۍ کښې خوشحالي مبتذل کار دی
ژوند
لاس به وانخلم له ژونده که مې دواړه لاسه پرې کا
د مونشن د سفر يوه خاطره
دلته بل رسم و رواج بله دنيا ده
د وطن محبت
د وطن په محبت باندې قسم خورم
د وطن پالنه
لکه شمع که ځان وسوزې په اورته
گرانه وطنه!
گرانه وطنه! څومره زېبايې
د وطن خاوره
چې کېميا بوتی پسې گرځي څوک په سمه او غر
سپين غر
څوک پردی نشي ورتللی لار يې سخته ده بېشانه
په باغ کښې
ښکلی باغ تازه چمن و د گلانو
آزادي
په شړۍ کښې ښه يم زه آزاد فقير
د زړه شکوه
گلونه ډېر دي گلرخان نشته
د ژوند ډيوه
شپه د وصل وه مجلس و ديارانو
پسرلی راغلی
باغوانه زېری مې درباندې پسرلی راغلی
د بهار فيض
پسرلی بيا راغی وطن ته له فيضانه سره
د خزان سندره
دا شنې پاڼې ورځ په ورځ گوره زېړېږي
د مني خاطره
دخزان تابلو لري څومره رنگونه
په وربل باندې گرد
خاورې شومه نو مې ځای پاس په وربل شه
د حسن جلوه
په غرور د حسن نمروخوت آسمان ته
ملت او مملکت
خوا په خوا غاړه په غاړه خوله په خوله وې
لوی افتخار
زمانه ږدي په هغه سر د افتخار تاجونه
ويده گوجر
د سيند په غاړه په شنه ورشو کښې
ناڅاپی کاڼی
يوه ويلې ماپه عمر کښې آسمانه
ټگی او ريا
تا د کوم فرعون د ظلم سحر مات کړ
عاقبت
عاقبت به يې سېلاب د اوښکو يوسي
زما حال
تپه تياره ده زه رڼا ته انتظار لرمه
د اميد رڼا
امتحان دې ډېر نژدې دی چې به څه درنه جوړېږي
Books and editions