کلاسیک · ملي
خوشحال خان خټک
Khushal Khan Khattak
شاعر، لیکوال، خان او جنګیالی؛ د پښتو ادب یو بنسټیز شخصیت او د افغان یووالي پیاوړی غږ.
ژوند او اثر
پېژندنه
خوشحال خان خټک د اوولسمې پېړۍ شاعر، لیکوال، قبیلوي مشر او جنګیالی و. د ده ژوند د مغلي دربار له خدمت، زندان، مقاومت او د پښتنو د یووالي له هڅې سره تړلی و.
خوشحال په شعر او نثر کې د مینې، اخلاقو، طب، ښکار، سیاست او مېړانې په اړه لیکلي دي. د ده پراخ ادبي میراث پښتو ته د یوې بشپړې فکري او ادبي ژبې مقام ورکړ.
د پښتو د کلاسیک ادب تر ټولو پراخ لیکوال او د پښتني ملي فکر له مهمو بنسټګرو څخه.
ثبت شوي اثار
شعرونه
څوک به ستا د مخ نقاب کا رتې پتې
څوک به ستا د مخ نقاب کا رتې پتې
شکرې وخوري مزه يې ولاړه شي
شکرې وخوري مزه يې ولاړه شي
که مې سترگې د باور کړې سره لواتې
که مې سترگې د باور کړې سره لواتې
ته چې خيال په زر زري جامو کړې غوچې
ته چې خيال په زر زري جامو کړې غوچې
په خوله په لاس به هيڅوک آزار نه کا
په خوله په لاس به هيڅوک آزار نه کا
په وار وار دې دخندا منت راباندې
په وار وار دې دخندا منت راباندې
چې خدای په بت مين کړم که دا عيب دی هم وي دې
چې خدای په بت مين کړم که دا عيب دی هم وي دې
چې صحبت له ملوکانو سره کاندې
چې صحبت له ملوکانو سره کاندې
محتاج د تورو نورو نغريو شي
محتاج د تورو نورو نغريو شي
خدای راکړه په غېږ کې ، د ريبار منت راباندې
خدای راکړه په غېږ کې ، د ريبار منت راباندې
دما کومه اندېښنه ده که ماپرېږدې
دما کومه اندېښنه ده که ماپرېږدې
دا څه بارخو نه دي ستا د تورو زلفو لاندې
دا څه بارخو نه دي ستا د تورو زلفو لاندې
چې دولتمن وي چې نا انصاف وي
چې دولتمن وي چې نا انصاف وي
زوړ سړی چې د ځوانيې هوس کاندي
زوړ سړی چې د ځوانيې هوس کاندي
نور څوک نشته لاندې باندې
نور څوک نشته لاندې باندې
هر دم تر نقاب لاندې
هر دم تر نقاب لاندې
رښتيا غوړي دي دروغ متيازې دي
رښتيا غوړي دي دروغ متيازې دي
دا چې گرځي، کښېني، پاڅي پايڅې لنډې
دا چې گرځي، کښېني، پاڅي پايڅې لنډې
آيينې وته نظر کړه ښېوه گرې
آيينې وته نظر کړه ښېوه گرې
گويا يې ژبه پخپل صفت کا
گويا يې ژبه پخپل صفت کا
په راحت کې په دولت کې يارۍ ډېرۍ
په راحت کې په دولت کې يارۍ ډېرۍ
ته چې دا ښکلې څېره لرې نگارې
ته چې دا ښکلې څېره لرې نگارې
بدر هلال شي، هلال شي بدر
بدر هلال شي، هلال شي بدر
ته چې سر تر دېوال هسک کړې سړي گورې
ته چې سر تر دېوال هسک کړې سړي گورې
چې مې وليدې دا ستا سترگې خونخوارې
چې مې وليدې دا ستا سترگې خونخوارې
چې يوه گړۍ په جمع زړه ښه مخ وته وگورې
چې يوه گړۍ په جمع زړه ښه مخ وته وگورې
چې دا هسې وروځې غوټه، کړې خبرې
چې دا هسې وروځې غوټه، کړې خبرې
تيرا مې وغوښت رسم مې وکوت
تيرا مې وغوښت رسم مې وکوت
چې په سپينه ږيره کا ځوانې نگارې
چې په سپينه ږيره کا ځوانې نگارې
دا خوني سترگې چې ته لرې دلبرې
دا خوني سترگې چې ته لرې دلبرې
دا معنې دي زورورې
دا معنې دي زورورې
ستا تر چشمانو خمار دمُل کښېناست
ستا تر چشمانو خمار دمُل کښېناست
عمر هر زمان گداز کا لکه واورې
عمر هر زمان گداز کا لکه واورې
فلک کا دا هسې چارې
فلک کا دا هسې چارې
که نين سو که په تن اغوندې حلوا خورې
که نين سو که په تن اغوندې حلوا خورې
د هند له تخته شاه جهان پرېووت
د هند له تخته شاه جهان پرېووت
که په زړه کړې د خوشال خبرې زبرې
که په زړه کړې د خوشال خبرې زبرې
غم دی که غر دی راباندې پرېووت
غم دی که غر دی راباندې پرېووت
واژگونه شوې همگي د دنيا چارې
واژگونه شوې همگي د دنيا چارې
هوسۍ سترگې لب شکرې
هوسۍ سترگې لب شکرې
چرگ بانگ کا په وخت
چرگ بانگ کا په وخت
ای چې لافې د رنځور د رغېدو کړې
ای چې لافې د رنځور د رغېدو کړې
خواړه دمهر وي، خواړه د زهر
خواړه دمهر وي، خواړه د زهر
بيا وما وته غمزې نگارې وکړې
بيا وما وته غمزې نگارې وکړې
په څه شان يې دواړه زلفې کج په کج کړې
په څه شان يې دواړه زلفې کج په کج کړې
په ځوانانو پورې پېچمې کا ولاړې
په ځوانانو پورې پېچمې کا ولاړې
دمارکه نه وي په تن کې زهر
دمارکه نه وي په تن کې زهر
ته په څو د دنيا مينې مبدل کړې
ته په څو د دنيا مينې مبدل کړې
کتابونه او نسخې