پښتو شاعري
شعرونه
د کلاسیکو او معاصرو شاعرانو پښتو شعرونه، له غزل څخه تر نظم پورې.
تۀ اؤ زۀ
اې د حسن فرشتې تۀ ئې حوره د رضوان
د امکان اؤ لامکان
چې ادم تنگ د خپل قسمت شی
شمع
محفل له شوه رڼا شمعې له سوز او ورکېدل شو
شاعر اؤ لېلی
دا ژوندون اؤ مستی اؤ خندا زما
خندا
ځان تخنومه خو ډېر افسوس دے خندا نه راځی
شهيد
اے شهيده! اے عاشقه! اے بچيه د منصور
گوډاگی!
زما ويره جنت او جومات زما
گلې!
تۀ چې ښکلې بې بها ئې!
سوال
نۀ مې ستا دا نرۍ شونډې دی پکار
سيپۍ
هغه ژوندون وايه چې وی يونور اؤ رڼا
سېل
ځه چې لږ سېل وکړو
سپوږمۍ
اے لېونيه ساقی!
سپوږمۍ مسکۍ شوه
سپوږمۍ مُسکۍ شوه وې "دا تول د څۀ کئی"
مُلا ته
ځه چې بيا رايادې کړو هغه د دلدارۍ قيصې
وه ملا!
ماته ياد خپلې گناه کۀ
وائی ملا جان
وائی ملا جان چې په جنت کښې حورې پنډې دی
ورو ورو
ورو ورو ظالمه! دا چغې ناؤرې
ياره مُلا جانه
ځه چې ورله لاړ شو په خندا په چُورلکونو
د مُلا بهار زوې
کۀ بابا دې ازمرے وۀ
سوال جواب د لېونی اؤ ملا
لېونيه! مکه څۀ ده؟
گډوې وډئ
چې خراب مې په سگرټو کړو پړپوس
تپوس کۀ جواب
وايه وايه مُلا جانه
جناب شيخ
زړۀ دې ډک دے د خپل ځانه
غېرتی
لاله مې افلاطون دے د تقرير اؤ د تکرار
لکه واخلی چې ماشوم
لکه واخلی چې ماشوم ډک شکرے د سرو گلونو
لټون (ازاد نظم)
غرمه د اوړی
ليډر
چاله مينه ورکړې چاله يخې د لاس گوتې
لرشه
لر شه ملا جانه څۀ دی ستا په کتابونو کښې؟
لوبه
د لرې لرې خلک راغلل تمام
بيا
قسمت مې ړوند جولا دے، ناست کډۍ ته په ارام
څوکه
لرې لرې په وريځو کښې يو سپينه څؤکه ښکاری
وخت
ټکڼه غرمه د لېونو د گرزېدو دے وخت
شپه وه د سپرلی
تال د ساز ژوندون دے چې گډيږی په سرونو کښې
د سپرلی شپه
د سپرلی شپه وه مسته مستانه
اسلام
اے په اسلام مئينه !
اسپتال
ستا دې جهان کښې خدايه
هسپتال
غريبی توره بلا ده، شين زمری نه گيدړ جوړ کړی
تقسيم
څوک لېونی شی
ترجمه د اقبال
زۀ هم په زرو پردو کښې پټ يم
تنهائی
نۀ په صحرا کښې وی او نۀ په غر کښې وی
ټگ
ما له قصده د دروغو تاته وخوړو قسم
سينده ځه سينده بهېږه
هر سړے سيند دے روان
باډيوه
څڼې دې پريږی څۀ مستانه دې رفتار دے
خاورې
چغې وئی اجل مُلا تۀ اورې کۀ نۀ اورې
خندا او ژړا
د سقای لاس کښې شراب دی يو د غم يو د خندا
خيام
اے خيامه تۀ تش غم ئې، تشه تېښته، تل فرار
پېدائش
او ما ځان له ساز که پخپله جوړ
پهلوان
دا ولې خفه ناست ئې، يو اړخ ته د مېدانه